(Wrestlepalooza CXXIX zakończyła się w sposób iście dramatyczny. Wygląda na to, że rządy Felipe Castro upadły, a on sam zrezygnowany albo wrócił na Kubę lub udał się do Jemenu gdzie zostanie bojownikiem o przyszłość islamu. Natomiast sama federacja i jej nowe/stare władze musiały zmierzyć się z nadchodzącą burzą. Zaginięcie Vaclava i śledztwo prokuratury w sprawie jego domniemanej śmierci przyśpieszyły decyzję o opuszczeniu Republiki Południowej Afryki przez port w Durbanie. Kierownictwo EWF udało się prywatnym jachtem w stronę Argentyny, a w tym samym kierunku na pokładzie kontenerowca wyruszyła większość innych pracowników EWF. Tych ostatnich skuszono darmowym urlopem w Argentynie. Jeszcze niedawno wszystko wyglądało jak początek wycieczkowego rejsu. Kontenerowiec sunął pewnie przez wody, oddalając się od Durbanu i kierując się ku Krainie Srebra. Teraz jednak coś się zmieniło. Najpierw niemal niezauważalnie, drobne wahanie kursu, inne brzmienie silników, zbyt długie milczenie radia. Potem nagle wszystko zaczęło się układać w jeden niepokojący obraz. Jest pochmurno, wieje wiatr, zbiera się chyba na burzę, a po pokładzie przechadza się SR-Crazy z parasolem w ręku. Towarzyszy mu Yoshihito Nabeshima.)

Yoshihito Nabeshima – Na pewno dobrze się czujesz? Pogoda kiepska, przewieje cię.

SR-Crazy – Czy ja mam sto lat?

Yoshihito Nabeshima – Jak ktoś występuje w EWF od 2001 roku, to nie jest już najmłodszy... i nigdy nie będzie. Chcesz usiąść sobie na leżaku? Przynieść ci kocyk?

SR-Crazy – Szkoda, że nie pamiętałeś, żeby EWF World title przynieść po walce z Vaclavem. No... ale, co było. Minęło. (Bierze głęboki wdech.) Zaczyna się nowa epoka.

Na mostku kapitańskim światła są przygaszone, a kontrolki pulsują nierównym rytmem. Kapitan stoi sztywno przy konsoli, jego ręce przesuwają się nerwowo po panelach, które przestały odpowiadać tak, jak powinny. Przed nim stoją Ponury Grabarz i Yamato Konoe, tym razem już nie na dziobie jak to widzieliśmy zakończeniu Wrestlepaloozy, lecz jak się okazuje w samym centrum problemu.

Kapitan – Chyba straciliśmy sterowność. Układ sterowy nie reaguje...  jakby ktoś go odciął albo zablokował. Próbujemy przejść na system awaryjny, ale na razie bez skutku.

Ponury Grabarz nie mówi nic, tylko patrzy przez przednią szybę. Ciemność oceanu wydaje się nagle głębsza niż wcześniej.

Kapitan – To nie wszystko. Łączność radiowa padła całkowicie. Nie odbieramy, nie nadajemy. Sprawdziliśmy anteny... fizycznie są całe, ale system nie odpowiada.

Yamato Konoe (marszcząc brwi) – A telefon satelitarny?

Kapitan zawaha się na sekundę, jakby sam nie wierzył w to, co zaraz powie.

Kapitan – Został... zniszczony. Podobno przez przypadek.

Na chwilę zapada cisza.

Kapitan – Jeden z waszych ludzi.... Fat Boy.. usiadł na nim. Urządzenie nie nadaje się do użytku.

Ponury Grabarz – Przypadek?

Kapitan – Nie mamy też zasięgu żadnej innej sieci. Jesteśmy całkowicie odcięci od świata.

Alarm na jednym z paneli zaczyna pulsować czerwonym światłem.

Kapitan – I jeszcze jedno... kurs. Nie jesteśmy już na trasie do Argentyny.

Yamato Konoe – Więc dokąd płyniemy?

Kapitan wskazuje na ekran nawigacyjny, a linia kursu przecina ocean w zupełnie innym kierunku, prowadząc coraz dalej na południe.

Kapitan – Jeśli tego nie zatrzymamy, to nie wiem, co się stanie... bo zmierzamy w stronę Antarktydy.

(Za szybą rozciąga się tylko ciemność i zimne fale. Statek płynie dalej, bez kontroli, bez łączności, jakby ktoś lub coś już wyznaczyło jego nowy kierunek.)


(W jednym z dawnych pałacyków z czasów świetności Argentyny, ukrytym w zieleni Buenos Aires, trwa pilne posiedzenie kryzysowe. Wysokie sufity, ciężkie drewniane boazerie i przygaszone żyrandole kontrastują z nerwową atmosferą współczesnej korporacyjnej katastrofy. W długim salonie, przy masywnym stole konferencyjnym, zebrało się nieformalne kierownictwo EWF, jakie wyłoniło się po odsunięciu od władzy Felipe Castro. Widzimy tu więc Esmeraldę Martinez, Kravena, senatora-ambasadora Szakala, Berenikę Martinez, Tony'ego Hogańskiego, a także Game'a, który niedawno ugiął się wobec woli Esmeraldy i każe na siebie już formalnie mówić Facundo Martinez. Wzdłuż ścian siedzą także prawnicy korporacyjni i specjaliści od PR, z laptopami otwartymi na slajdach pełnych wykresów, strat i prognoz.)

Szakal (przegląda jakiś folder turystyczny na temat Iranu) – Wiecie, że w Iranie produkują drony? Do tego rakiety balistyczne? Są samowystarczalni pod tym względem. Dawno tam nie byłem z gospodarską wizytą, więc z chęcią zapoznam się kurwa z perskimi nowościami.

Berenika Martinez – Więc jednak będzie pan ambasadorem w Teheranie?

Szakal – Będę kurwa. Wszystko już załatwione. Potwierdziłem z „dużym pałacem", że mnie chcą. Myślę, że jedna ambasadorska kadencja mi starczy, a później kurwa w świat. Może prezydentem bym nawet został. (Drapie się po łysinie.) Kto wie, kto wie. Silny kurwa człowiek w pałacu prezydenckim, to jest coś czego nam w Polsce brakuje.

Esmeralda Martinez – Czy możemy wrócić do tematu?

Facundo Martinez / Game (do Szakala) – Drony mówisz?

Szakal – Rakiety balistyczne też.

Facundo Martinez / Game – To ciekawy pomysł na biznes. Porozmawiamy o tym później.

Esmeralda Martinez – Czy ja wam przeszkadzam? Mamy kryzys w EWF! Musimy natychmiast zamrozić komunikację publiczną i przejść na strategię „kontrolowanego milczenia”. Jednocześnie dział PR przygotowuje nową narrację: EWF jako „rozproszona struktura operacyjna w reorganizacji”.

Facundo Martinez / Game (ziewając) – Nie przejmuj się tym tak. Nawet nie rozumiem języka, w którym do mnie rozmawiasz. Jakie kontrolowane milczenie? Jaka rozproszona struktura? Jedyny kryzys w EWF to fakt, że może trochę przeholowaliśmy z zawinięciem Franciszka Rokossowskiego z Warszawy i przetransportowaniem go do RPA. No i ten Vaclav i jego zaginięcie narobiło trochę smrodu w RPA, ale mam nadzieję, że gościu się znajdzie.

Kraven (pewnym głosem) – Rokossowski nie wniesie żadnych zarzutów. Jest człowiekiem złamanym, tak jak Felipe. Nie zobaczymy go już więcej.

Esmeralda Martinez – No dobrze, a cała ta sprawa z E-W-VitaCore to niby nic? Eksperymenty na dzieciach i starcach? Wizerunkowo to katastrofa.

Facundo Martinez / Game – To jest sprawa EWF Group, a nie EWF Corporation. Używanie tej samej nazwy dla różnych podmiotów robi się kłopotliwe. (Odwraca się i zwraca do siedzących pod ścianą korporacyjnych specjalistów.) Prawda?

Specjalista – W tym przypadku najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest pełny rebranding operacyjny dla EWF Group i dla E-W-VitaCore. Nowa marka, albo nowe marki, które nie powinny być w powiązane nazwą z EWF Corporation.

Berenika Martinez – Mamy śledztwo w RPA w sprawie Vaclava. Śledztwo w Polsce w sprawie E-W-VitaCore - tu akurat nie powinno zdarzyć się nic złego, bo spółka nie działała na terenie Polski. Natomiast prokuratora weszła do siedziby EWF i zajęła wszystkie dokumenty. Standardowy zestaw oskarżeń: oszustwa sportowe, korupcja, jakieś machloje przy podatkach, kontraktach zawodników. Może nie jest to już osobista zemsta Felipe Castro, on tylko odpalił tę bombę, ale kół politycznych stojących za jego osobą. Popsuliśmy im trochę biznes, który mieli nadzieję przejąć.

Szakal – To trochę kurwa tak jakbyśmy w Warszawie wyrwali Gronkiewiczowej z rąk prawie zreprywatyzowaną kamienicę.

Tony Hogański (obracając w ręku kieliszek z jakimś alkoholem) – Wizerunkowo jesteśmy spaleni.

Facundo Martinez / Game – Nie pierwszy, nie ostatni raz. EWF Group to moja sprawa, ja się tym zajmę. Odbudowa EWF Corporation to wasza działka.

Esmeralda Martinez – Nie wydaję mi się, żebyśmy w obecnym klimacie politycznym mogli wrócić do Polski. Przynajmniej przez kilka najbliższych miesięcy.

Facundo Martinez / Game – Jak Sandman wydostanie się z muzeum w Kairze, to wyślemy go do Polski na negocjacje z rządem. Zresztą, wszyscy wiemy, że ten rząd schodzi ze sceny, to może wystarczy przetrwać na wygnaniu kilka, maksymalnie kilkanaście miesięcy. Nie wiem czy ja się chcę tym zajmować. (Ciężko wzdycha.) Cała ta sprawa z Felipe wyssała ze mnie całą energię. (Do siebie.) Może czas odpocząć?

Esmeralda Martinez – W międzyczasie gala na uchodźstwie! Narracja będzie taka: reorganizacja po kryzysie, nowy początek, przeniesienie operacji do Ameryki Południowej. Gala inauguracyjna w jednym z miast w Argentynie, skoro już tutaj jesteśmy. Transmisja globalna. Brzmi nieźle, co? Pokazujemy, że federacja żyje, tylko zmieniła formę. Restrukturyzacja, nowi inwestorzy, nowy duch.

Szakal – A kto będzie kurwa walczył?

Esmeralda Martinez – O jejku jej. Zapomnieliśmy o czymś?

Kraven – Część personelu i zawodników... nie opuściła jeszcze poprzedniej lokalizacji. Ze względu na problemy logistyczne i zakłócenia operacyjne.

Esmeralda Martinez – Berenika, to zadanie dla ciebie. Musimy wysłać misję ratunkową. Udasz się na Antarktydę i uratujesz naszych zawodników.

(Za oknami pałacyku noc nad Buenos Aires jest spokojna, niemal elegancka. W środku jednak rodzi się nowa przyszłość i nowy porządek.)
(Komunikat prasowy.)

Prokuratura Okręgowa w Warszawie informuje o wszczęciu szeroko zakrojonego śledztwa dotyczącego działalności EWF Corporation z siedzibą w Warszawie. Postępowanie obejmuje podejrzenia związane z unikaniem opodatkowania VAT, praniem środków finansowych, wyłudzeniami podatkowymi na dużą skalę oraz fałszowaniem dokumentacji księgowej w ramach międzynarodowych przepływów kapitałowych powiązanych ze spółką.

W toku czynności operacyjnych funkcjonariusze zabezpieczyli obszerną dokumentację finansową i elektroniczną w siedzibie spółki oraz w wybranych podmiotach powiązanych. Materiał dowodowy obejmuje m.in. księgi rachunkowe, nośniki danych oraz korespondencję korporacyjną. Analiza zgromadzonych materiałów trwa, a prokuratura nie wyklucza dalszych zatrzymań oraz rozszerzenia zarzutów na kolejne osoby pełniące funkcje kierownicze w strukturach grupy kapitałowej.

(Koniec komunikatu.)
(Doniesienia prasowe.)

Dziś rano Franciszek Rokossowski złożył rezygnację z zajmowanego przez siebie stanowiska prezesa Polskiego Związku Wrestlingu. Jednocześnie ogłosił, że wbrew spekulacjom medialnym nie został w żaden sposób uprowadzony w zeszłym miesiącu przez zorganizowaną grupę przestępczą związaną z nowymi władzami EWF Corporation, a udał się do RPA dobrowolnie. W związku z tym oświadczeniem nie będzie prowadzone śledztwo w tej sprawie. Jednocześnie Ministerstwo Sportu i Turystyki informuje, że w związku z dynamiczną sytuacją wokół działalności Extreme Wrestling Federation, decyzją administracyjną powołano neutralnego komisarza związku. Funkcję tę obejmie były zawodnik wrestlingowy znany jako Bubba, którego zadaniem będzie przeprowadzenie pełnego audytu organizacyjnego oraz finansowego, a także opracowanie nowych standardów nadzoru i ścieżki rozwoju dla polskiego wrestlingu. Resort podkreśla, że celem działań jest przywrócenie przejrzystości, stabilności oraz zaufania do struktur sportu zawodowego w Polsce. Była to ostatnia decyzja ustępującego ministra sportu. Bubba podziękował ministrowi za okazane zaufanie, a także oświadczył, że będzie współpracował z nowym rządem w planie naprawy polskiego wrestlingu. Wiele wskazuje jednak na to, że nowy rząd, w przeciwieństwie do poprzedniego, nie jest wcale zainteresowany polskim wrestlingiem. Bubba oświadczył też, że aby uniknąć sporu z Polskim Związkiem Wędkarskim, co do używania skrótu PSW, będzie rozważał zmianę nazwy związku na PSWR.)

(Koniec materiału prasowego.)
(Świat był już od dawna martwy w kolorach, bo było biało i zimno, ale tutaj, na krańcu mapy, stał się martwy dosłownie. Kontenerowiec EWF, ten sam który jeszcze niedawno przecinał wody ku Argentynie, teraz leżał wbity w lodowy brzeg Antarktydy jak złamana i ranna orka albo inny arktyczny wieloryb. Metal skrzypiał w rytmie wiatru, który nie brzmiał jak wiatr, bardziej jak oddech czegoś ogromnego, ukrytego pod lodem. Nad wszystkim wisiała antarktyczna, mroczna, zimna cisza. Ciężka i nienaturalna, jakby dźwięk sam tu zamarzał. Lód otoczył kadłub z każdej strony, wciskając się w szczeliny, miażdżąc farbę i stal. Światła na statku migotały ostatnimi impulsami energii, a potem gasły jedno po drugim, zostawiając ludzi w półmroku przerywanym tylko blaskiem zorzy i refleksami śniegu. To właśnie tutaj zaginęła część załogi. Nie było krzyków, a tylko ślady. Drzwi otwarte od środka. Puste korytarze. Porzucone radio, z którego słychać było jedynie trzaski przypominające ludzkie głosy, które już dawno przestały być głosami. W tej ciszy pojawiła się Berenika Martinez. Wyszła z lodowego transportera jako pierwsza. Za nią funkcjonariusze GRU. Berenika zatrzymała się na chwilę, patrząc na kontenerowiec.)

Berenika Martinez – Zaczynamy od mostka. Cokolwiek tam zobaczycie, nie okazujcie żadnych emocji. Musimy odnaleźć ich wszystkich.

Nie trwało to długo, gdy znaleźli pierwszą grupę ocalałych - wychłodzonych, jakby ktoś wyciągnął ich z rzeczywistości i zostawił między światami. Nekrophage trząsł się w milczeniu, nie reagując na światło latarek. Kevin Korn siedział pod ścianą, powtarzając coś, czego nikt nie rozumiał. Jigme Dadrag patrzył w sufit, jakby widział coś przez stal. Czy pamiętał, że był bhutańskim szwagrem Ponurego Grabarza? Jean-Pierre Azincourt trzymał się poręczy, nie wiedząc, czy statek wciąż się porusza. Esespe tylko wskazywał w głąb korytarza, gdzie światło nie docierało. Alvaro Morena mówił, że „lód oddycha”. Tamara Ostrowska nie mówiła już nic. Podobnie jak Vesna Obrenowić, Antoni Bryndza, Lech Grudziński, Angelika Kucharska, Shaman, Dark Sędzia i inni mniej lub bardziej znani pracownicy techniczni. Josh Brennan próbował liczyć ludzi, ale zawsze wychodziło mu mniej niż powinno. Gumowy przebieraniec Doomtrooper został znaleziony w ładowni, siedzący nieruchomo jak pusty kostium po czymś, co już z niego wyszło. Kabelo Letsie i Dobry Czech Honza zostali znalezieni razem, zamarznięci w próbie otwarcia drzwi ewakuacyjnych. Don Camillo modlił się, ale nie było jasne, czy do Boga, czy do radia. Ghul podobno twierdził, że jakby został nietoperzem i wisiał przy suficie, to ryzyko zamarznięcia było niższe. Nie jest pewne czy to prawda. John Christman i PepsiBosman powtarzali, że „statek zmienił kurs zanim kurs został ustawiony”. Niektórzy wspominali dawną operację terrorystyczną Boko Haram i podejrzewając Nasa Jazzowskiego przeklinali jego imię. SR-Crazy, w towarzystwie Smeli i Miszki, był w maszynowni. Silniki już nie działały, ale wciąż wydawało się, że coś tam pracuje. Yoshihito Nabeshima został znaleziony najbliżej dziobu, patrzący na lód, jakby z nim rozmawiał. Potem był już tylko tzw. nowy narybek Felipe Castro i Ghula. Casimiro Pereyra, Lautaro Medina, Damián Ruiz, João Andrade, Rafael Vieira, Esteban Zuluaga, Diego Navarro, Mateo Quesada, Bruno Figueroa, Thabo Khiba, Sibongile Bongani, Thiago Moretti - nie ludzie, nie wrestlerzy, w klasycznym sensie, raczej projekty na przyszłość Felipe Castro i Ghula, które okazały się niewypałem. Niektórzy stali nieruchomo jak manekiny, inni reagowali na światło jakby pierwszy raz je widzieli. Berenika patrzyła na nich wszystkich bez emocji, tylko z kalkulacją.

Berenika Martinez (spoglądając w dokumentację) – Liczba nie zgadza się z manifestem.

Funkcjonariusz GRU – Nadal szukamy. Nie wiemy ostatecznie czy Bidam i Franko weszli na pokład. Są oznaczeni na manifeście, że niby tak... ale kto ich tam wie. Zawsze byli nieprzewidywalni. Do tego SeBa i jego ekipa. Mówili coś o łodzi podwodnej, ale, co ostatecznie z tego wyszło, to nie wiemy. No i jest jeszcze Ponury Grabarz...

Berenika Martinez – Tak? Co z nim?

Funkcjonariusz GRU – Nie znaleziono go na żadnym pokładzie. Żadnego śladu. Tylko otwarte włazy i ślady, które urywały się tam, gdzie już zaczynał się lód Antarktydy.

Berenika Martinez – A nie lądolód?

Funkcjonariusz GRU – Słucham?

Berenika Martinez – Fat Boy, taki nasz wrestler, zawsze twierdził, że lądolód to brzmi smacznie.

Jeden z funkcjonariuszy spojrzał na Berenikę.

Funkcjonariusz GRU – Jeśli on nadal tam jest... razem z innymi... to... nie jesteśmy w stanie uratować wszystkich.

Berenika Martinez – Co z Yamato Konoe? Musimy go odnaleźć...

Funkcjonariusz GRU (kręcąc głową) – Nie wiem, naprawdę nie wiem...

Berenika nie odpowiedziała od razu. Spojrzała na statek, który skrzypiał w lodzie jak coś, co jeszcze nie zdecydowało, czy ostatecznie umarło. Tak jak dawne EWF?

Berenika Martinez – Nie zostawiamy nikogo. (Zrobiła krok w stronę kadłuba.) Przyszliśmy po ludzi. Uratujemy wszystkich żywych, bo inaczej kto będzie walczył w odnowionym EWF? Macie 24 godziny.

Funkcjonariusz GRU – Tak jest.

(Koniec materiału filmowego.)


(W sali konferencyjnej centrali EWF Group w Tokio panuje spokojna, korporacyjna atmosfera. Za plecami zarządu widnieje logo grupy, a przed kamerami i dziennikarzami staje Game, występujący od jakiegoś czasu oficjalnie jako Facundo Martinez.)

Facundo Martinez – Po wielu latach pracy dla EWF Group podjąłem decyzję o rezygnacji ze stanowiska prezesa oraz przewodniczącego rady nadzorczej. To był niezwykły etap mojego życia, ale nadszedł czas, aby przekazać odpowiedzialność nowemu pokoleniu menedżerów i poświęcić się życiu prywatnemu.

Na sali rozlega się seria błysków aparatów.

Facundo Martinez – Zamierzam przejść na emeryturę i skupić się na działalności rolniczej, przede wszystkim hodowli bydła w Argentynie. Planuję również rozwijać projekty związane z hodowlą bydła rasy wagyu w Japonii. Na Hokkaido natomiast zamierzam poświęcić chowem jaków. To bardzo czasochłonne przedsięwzięcie, dlatego nie mogę już dużej pełnić roli prezesa EWF Group. Chciałbym przy tym zaznaczyć, że obecne skandale o jakich mówią media związane z jedną z naszych spółek, tzn. E-W-VitaCore są wyssane z palca. Oskarża się nas o jakieś eksperymenty i wynaturzenia, a nikt nie wie, że ta spółka od początku swojej działalności realizowała projekty o charakterze humanitarnym i non-profit w regionach świata, które przez lata pozostawały poza realnym zainteresowaniem globalnych systemów ochrony zdrowia. Prowadziliśmy mobilne programy diagnostyczne i szczepienne m.in. w Mongolii, Nepalu oraz na Madagaskarze, gdzie lokalne społeczności często nie miały dostępu do podstawowej opieki medycznej. W Boliwii finansowaliśmy działania związane z opieką geriatryczną i profilaktyką chorób zakaźnych na terenach oddalonych od dużych miast. Nasza działalność obejmowała również szkolenia personelu medycznego oraz tworzenie tymczasowych laboratoriów terenowych w Kazachstanie, Etiopii i Laosie. Wspieraliśmy badania nad szybką diagnostyką wirusologiczną, odpornością populacyjną oraz systemami reagowania na lokalne zagrożenia epidemiologiczne. Współpracujemy też z innymi firmami badawczymi nad nowatorskimi szczepionkami mRNA. Stanowczo podkreślam, że działalność E-W-VitaCore zawsze miała na celu pomoc społecznościom wykluczonym zdrowotnie oraz rozwój nowoczesnych metod ochrony zdrowia w regionach wymagających wsparcia międzynarodowego. Oczywiście zlecimy zewnętrzny audyt, a jeżeli zostały popełnione jakieś błędy, to wynikały one z mojego braku nadzoru. Stąd też decyzja o moim odejściu. Oddaję EWF Group w godne ręce osób, z którymi współpracuję od lat i do których mam zaufanie.

Obok niego siedzą już nowi liderzy grupy.

Facundo Martinez – Funkcję prezesa EWF Group obejmie Silvio Carairro, dotychczasowy prezydent działu Supply Chain oraz członek zarządu. To doświadczony menedżer, który od lat odpowiadał za strategiczne operacje grupy i gwarantuje pełną ciągłość działania organizacji.

Silvio Carairo jedynie kiwa głową w stronę kamer.

Facundo Martinez – Funkcję CFO nadal pełnić będzie August Frederic de Murat, co zapewnia grupie pełną stabilność finansową i operacyjną w okresie transformacji. Do zarządu grupy dołączy również moja asystentka Naoko Katsura. Zaproponowałem także by do zarządu weszła Berenika Martinez, moja adoptowana córka, która od dłuższego czasu uczestniczyła w strategicznych projektach reorganizacyjnych i procesach restrukturyzacyjnych grupy.

Silvio Carairo – W najbliższych miesiącach EWF Group poinformuje o kolejnych zmianach organizacyjnych oraz nowej długoterminowej strategii rozwoju. Dziękujemy wszystkim partnerom, pracownikom i inwestorom za zaufanie. Ja osobiście również dziękuję za zaufanie.

(Konferencja kończy się krótkimi oklaskami i serią pytań, na które zarząd odpowiada już poza oficjalnym przekazem medialnym.)


(Komunikat prasowy.)

EWF Group ogłasza rebranding na Aetherath Group.

EWF Group z przyjemnością informuje o rozpoczęciu nowego etapu rozwoju pod nazwą Aetherath Group. Rebranding odzwierciedla ewolucję organizacji, jej rosnące ambicje technologiczne oraz długoterminową wizję innowacji. Nowa nazwa nawiązuje do greckiego słowa „Aether”, oznaczającego czyste, górne niebo - symbolicznie rozumiane jako esencja innowacji, zaawansowanych technologii i nowych horyzontów rozwoju. W najbliższym czasie wszystkie dywizje oraz spółki zależne Grupy przejdą podobny proces rebrandingu, aby wzmocnić spójność marki i podkreślić wspólny kierunek strategiczny.
Jedną z pierwszych zmian będzie rebranding spółki E-W-VitaCore, która przyjmie nazwę Mithraeon Vita lub, w pełnym wariancie branżowym, Mithraeon Vita Biosciences. Nazwa łączy rdzeń Mithraeon z łacińskim słowem „Vita”, oznaczającym życie i siłę witalną. Podkreśla to rolę spółki jako żywego, regeneracyjnego centrum innowacji Grupy, szczególnie w obszarach nauk biomedycznych, medycyny regeneracyjnej, terapii precyzyjnych, biologii syntetycznej oraz odkrywania leków wspieranego przez sztuczną inteligencję. Rebranding stanowi ważny krok w budowie nowoczesnej, spójnej i globalnie rozpoznawalnej tożsamości Grupy.

(Koniec komunikatu prasowego.)


(W znanej nam z posiadłości pod Buenos Aires trwa spokojna, niemal rodzinna rozmowa. Większość zawodników i pracowników EWF została już uratowana z lodów Antarktydy, a atmosfera wokół federacji zaczyna powoli przechodzić od chaosu do planowania przyszłości. Esmeralda Martinez oraz Berenika Martinez próbują przekonać Game'a, aby zaangażował się w odbudowę federacji na emigracji.)

Esmeralda Martinez – EWF nie może zakończyć się w taki sposób. Ludzie nadal chcą wrestlingu, a zawodnicy potrzebują miejsca, od którego zaczną od nowa. Musimy zbudować dla nich bezpieczną przystań. Wyrwaliśmy władzę Felipe Castro, a więc wzięliśmy na siebie ten obowiązek by federacja nadal trwała.

Facundo Martinez – To miłe.

Berenika Martinez – Misja na Antarktydzie zakończyła się prawie sukcesem.

Facundo Martinez – Nie znalazłaś Yamato Konoe i Ponurego Grabarza. Pewnie jeszcze ktoś tam się zawieruszył.

Berenika Martinez – Przepraszam.

Zapada niezręczna cisza.

Facundo Martinez – Po co wam to EWF? Szakal jest już jedną nogą w Teheranie. Crazy podobno nie może walczyć. Vaclav nadal nie daje znaku życia. Ten jakiś Żubr nadal siedzi w więzieniu w RPA. Yoshihito Nabeshima przeszedł kryzys. Nie wiadomo, gdzie się podziewają Bidam i Franko, a Nas Jazzowski uruchamia jakieś biznesy w Polsce z dawnymi komuchami. Po co wam to EWF?

Berenika Martinez – Chodzi o symbol. Jeśli przetrwaliśmy to wszystko, możemy stworzyć coś nowego tutaj, w Argentynie. Jak sytuacja w Polsce się poprawi, to możemy tam wrócić. Ważne, żeby zachować ciągłość. Jeżeli teraz to wszystko upadnie, to może to być już śmierć na wieki.

Game siedzi spokojnie na fotelu, patrząc na obraz przedstawiający rozległe pastwiska. Widać, że myślami jest już daleko od świata gal, polityki i korporacyjnych kryzysów.

Facundo Martinez – Ja swoje zrobiłem. Teraz interesuje mnie bydło, spokój i hodowla zwierzątek. Nie zamierzam wracać do zarządzania federacją. (Zapada chwila ciszy, po której jednak lekko się uśmiecha.) Ale nie będę wam przeszkadzał. Macie wolną rękę. Formalnie EWF Corporation należy teraz w stu procentach do Esme. Papiery podpisane, udziały przekazane.

Esmeralda Martinez – W takim razie oficjalnie przekazuję funkcję komisarza EWF Berenice. Od tej chwili wspólnie poprowadzimy federację i odbudujemy ją tutaj, na uchodźstwie.

Berenika Martinez – A skoro zaczynamy od nowa...  zrobimy to po swojemu. Mamy rok przestępny, więc nie ma lepszej okazji niż organizacja gali 29 lutego. ÆWF HD - „Virreinato del Río de la Plata”, La Plata, 29 lutego 2016 roku.

(Koniec materiału filmowego.)