27.04.2014
I
To wcale nie wymagało wielkiego charakteru
nasza odmowa niezgoda i upór
(Końcowe sceny Kwietniowej Anarchii VII. Ciemna noc, głucha noc. Słychać odgłosy kobiecych butów. Podobno nie jest przyjemnie w nich chodzić, ale wypada, ot kobieca logika. To dwie panie związane z Extreme Wrestling Federation próbują wydostać się z terrorystycznej pułapki. Są to Dagmara Zielińska i Agnieszka Sorel.)
Agnieszka Sorel – Dobra nasza, nie dopadli nas.. Tylko jak my się stąd wydostaniemy?
Dagmara Zielińska – Za mną. (Z pełną powagą.) Jestem w EWF od 2001 roku i wiem jak wychodzić z wrestlingowych tarapatów.
Petruella jest na przedzie, a panie z gracją próbują opuścić piekielną halę. Wpadają na grupę murzynów z Boko Haram.
Agnieszka Sorel – Faktycznie, znasz się na rzeczy.
Terroryści są rozochoceni i zaczynają oceniać w swoim narzeczu walory pań. Nawet niemłoda już przecież Dagmara Zielińska ich zainteresowała. Nie ma co się dziwić, jest wielokroć lepsza od kóz i wielbłądów.
Tamara Ostrowska – Co teraz?
Teraz jeden z terrorystów próbuje rzucić się lubieżnie na Alienor... ale nagle spada na niego cios w głowę! Cios z łopaty! Następnie kolejny islamista zostaje powalony... Jak to się dzieje? Czy to możliwe? Tak! To Ponury Grabarz! Były szef GRU napierdala łopatą w murzyńskich bojowników. Po chwili wszyscy mają już zmasakrowane czaszki inne elementy kostne, a po podłodze sączy się krew. Dobrze, że panie są w szpilkach.
Dagmara Zielińska – Grabarzu! To ty!
Ponury Grabarz (z całkowitym spokojem) – Wyprowadzę was stąd bezpiecznie. Nie bójcie się, wszystko będzie dobrze.
Agnieszka Sorel – Wróciłeś? Dlaczego? Po tym wszystkim, co Kraven zrobił?
Ponury Grabarz – Nie mogłem zostawić EWF w potrzebie.
(Panie ruszają za Grabarzem, prawdziwym obrońcą wolności. Koniec materiału filmowego.)
II
mieliśmy odrobinę koniecznej odwagi
lecz w gruncie rzeczy była to sprawa smaku
(Późne godziny nocne, a może w sumie nawet poranne. Jeden z luksusowych krakowskich hoteli. Jesteśmy na korytarzu, a zza drzwi jednego z pomieszczeń słychać kłótnie, podniesione głosy, a w zasadzie to jeden głos i kobiecy pisk. Drzwi z hukiem otwierają się i wypada stamtąd jakiś przestraszony murzyn. Ten potrafi nawet po polsku.)
Murzyn – To demon!
W plecy trafia go but na obcasie. Napastnikiem okazuje się Weronika Anna Miley Passent.
Weronika Passent – Wy dranie! Porwaliście mnie? Ja za tydzień muszę być w Los Angeles, bo gram z Dustinem Hoffmanem, tzn. niedaleko niego, ale będę go widziała! Wypućcie mnie natychmiast!
Murzyn – Szejk Jasin zabronił.
Drzwi zostają zamknięte, a WAMP pozostaje uwięziona w pokoju hotelowym. Przenosimy się do wnętrza pomieszczenia. WAMP próbuje kombinować coś przy oknie, ale nie da się go otworzyć.
Weronika Passent – Załatwili mnie. Co teraz będzie? Co będzie jak Nas się dowie? Dlaczego nie nauczył obsługiwać mnie rakiety?
Słychać pukanie do drzwi. Ktoś musi być wyjątkowo grzeczny, ale nie aż tak by czekać na odpowiedź. Weronika Anna Miley jest wyraźnie oburzona tym brakiem kultury. Na pewno nie będzie grać w afrykańskich filmach i serialach, a już nigeryjskich to bankowo nie! To jednak nie żaden terrorystyczny murzyn postanowił ją odwiedzić, bo w pokoju pojawia się Nas Jazzowski. Oczy WAMP napełniają się łzami. Podbiega do niego i rzuca mu się na szyje i zaczyna go całować.
Weronika Passent – Nas! Nas! Gdzie byłeś? Co się stało?
Nas Jazzowski – Wróciłem.
Weronika Passent (przejęta i wzruszona) – Żeby mnie uratować?
Nas Jazzowski – Tak.
Weronika Passent – Och Nas. Nigdy mnie już nie zostawiaj.
(Koniec materiału filmowego.)
III
Tak smaku
w którym są włókna duszy i chrząstki sumienia
(Straty osobowe i ofiary wydarzeń Kwietniowej Anarchii VII. Statystyki.)
1. W niewoli:
a) u Felipe Castro:
Esmeralda Martinez, Jan Kowalski, cała rada nadzorcza, Lech Grudziński, Mariusz Max Kolanko, Shaman, Dark Sędzia, Angelika Kucharska, Tamara Ostrowska, Mexicano, Starrcade, Dark Sędzia
b) u Boko Haram:
Franko, The Chickasaw, Żubr, Artur Grot, Mia, Robert Forlani, Won Wei, MaxiMasterMistrz, Alberto Garcia, Francesco Guly, Pasierb, Michel Caviour
2. Los nieznany:
Yamato Konoe, Don Pedro, Pan Wojtek, czwórka syryjskich wrestlerów i każdy inny, niewymieniony na tej liście
3. Uratowali się:
Kraven, Yoshihito Nabeshima, Scyther, SR-Crazy, Szakal, Backstabber, Mumin, Mladenov, Tony Hogański, Miszka, Smela, Antoni Bryndza, Vesna Obrenowić, Ghul, Agnieszka Sorel, Dagmara Zielińska, Cassandra Tisserant, Bidam, Helenka, Velvet Lee, SeBa, Franz
(Koniec podsumowania Kwietniowej Anarchii VII.)
maj 2014 roku
I
Kto wie gdyby nas lepiej i piękniej kuszono
słano kobiety różowe płaskie jak opłatek
(Konferencja prasowa w tymczasowej siedzibie EWF Corporation w Warszawie. Na stojąco z dziennikarzami rozmawiać będzie Felipe Castro, od niedawna prezydent, komisarz i przewodniczący rady nadzorczej EWF Corporation. Dziennikarze to rzecz jasna przedstawiciele mediów tzw. głównego nurtu.)
Dziennikarz WSI24 – Przede wszystkim gratulujemy objęcia nowych stanowisk.
Felipe Castro – Dziękuję. Rada Nadzorcza EWF Corporation zadecydowała, że federacja potrzebowała całkowitej odnowy i przebudowy. Poproszono mnie bym stanął na czele EWF. Po długich wahaniach zgodziłem się. To wielka odpowiedzialność, ale także olbrzymi obowiązek. Ze wzruszeniem obejmę stanowiska, które zajmował kiedyś mój ojciec. Będę kontynuował jego dzieło i razem zbudujemy nowe, lepsze EWF.
Dziennikarz Lisweeka – Kiedy możemy spodziewać się najbliższej Wrestlepaloozy?
Felipe Castro – To kwestia kilku tygodni. Dokonujemy pewnej reorganizacji, m.in. przenosimy siedzibę spółki ze Szczecina do Warszawy, by być blisko rodaków i serca kraju. Zapewniam też, że mimo pohukiwań niektórych zwolenników dawnej władzy, to moja ekipa sprawuje całkowitą kontrolę nad EWF Corporation, co zostało potwierdzone sądownie. To także my mamy dostęp do wszystkich polskich kont federacji. Tylko frustraci i przeciwnicy zgody mogą twierdzić, że rządzimy EWF nielegalnie.
Dziennikarz Tygodnika Rakowskiego – Jacy zawodnicy będą brać udział w odnowionym EWF?
Felipe Castro – Najlepsi.
Dziennikarz Tygodnika Rakowskiego – Jakieś przykłady.
Felipe Castro – Vaclav. On będzie twarzą Extreme Wrestling Federation.
Dziennikarz WSI24 – A SR-Crazy? Szakal? Franko? Bidam? Nas Jazzowski?
Felipe Castro – Jestem dobrej myśli. Wszyscy wyżej wymienieni mają podpisane długoterminowe kontrakty z EWF, wieloletnie wręcz, więc jeśli chcą gdzieś walczyć, to tylko u nas, tylko w EWF. Dziękuję to wszystko.
(Koniec konferencji prasowej. A może był to briefing?)
II
lub fantastyczne twory z obrazów Hieronima Boscha
(Studio WSI24. Program prowadzi Jarosław Walmart. Jego gościem jest Vaclav.)
Jarosław Walmart – Panie Vaclavie. Wszyscy czekamy na powrót EWF. Czy ma pan dla nas dobre informacje? Stoi pan blisko obecnego kierownictwa.
Vaclav – Uspokajam wszystkich. EWF było, jest i będzie. Filip pracuje ostro by przywrócić naszej wspaniałej federacji dawny blask.
Jarosław Walmart – Ale jak długo można czekać? Minął już prawie miesiąc od Kwietniowej Anarchii VII, a my nie wiemy jeszcze niczego.
Vaclav – Wiemy wiele, co też pan mówi? Jest nowy prezydent, trzeba mu więc dać te co najmniej sto dni spokoju. Mamy nową silną ekipę, zbiera się nowy, młody roster. Przyszłość maluje się w optymistycznych barwach.
Jarosław Walmart – Wczoraj zmarł wielki Polak, prawdziwy patriota, pan prezydent generał Wojciech Jaruzelski. Wiemy, że prywatnie był on wielkim fanem EWF.
Vaclav – To wielka strata dla polskiego wrestlingu. On był popularyzatorem wrestlingu na froncie wschodnim.
Jarosław Walmart – Podobno nie mógł doczekać się kolejnej Wrestlepaloozy.
Vaclav – No niestety. Felipe Castro będzie na Powązkach by towarzyszyć mu w ostatniej drodze. Ja natomiast złożę wieniec od Związku Wrestlerów Polskich.
(Koniec fascynującej rozmowy.)
Kto wie gdyby nas lepiej i piękniej kuszono
słano kobiety różowe płaskie jak opłatek
(Konferencja prasowa w tymczasowej siedzibie EWF Corporation w Warszawie. Na stojąco z dziennikarzami rozmawiać będzie Felipe Castro, od niedawna prezydent, komisarz i przewodniczący rady nadzorczej EWF Corporation. Dziennikarze to rzecz jasna przedstawiciele mediów tzw. głównego nurtu.)
Dziennikarz WSI24 – Przede wszystkim gratulujemy objęcia nowych stanowisk.
Felipe Castro – Dziękuję. Rada Nadzorcza EWF Corporation zadecydowała, że federacja potrzebowała całkowitej odnowy i przebudowy. Poproszono mnie bym stanął na czele EWF. Po długich wahaniach zgodziłem się. To wielka odpowiedzialność, ale także olbrzymi obowiązek. Ze wzruszeniem obejmę stanowiska, które zajmował kiedyś mój ojciec. Będę kontynuował jego dzieło i razem zbudujemy nowe, lepsze EWF.
Dziennikarz Lisweeka – Kiedy możemy spodziewać się najbliższej Wrestlepaloozy?
Felipe Castro – To kwestia kilku tygodni. Dokonujemy pewnej reorganizacji, m.in. przenosimy siedzibę spółki ze Szczecina do Warszawy, by być blisko rodaków i serca kraju. Zapewniam też, że mimo pohukiwań niektórych zwolenników dawnej władzy, to moja ekipa sprawuje całkowitą kontrolę nad EWF Corporation, co zostało potwierdzone sądownie. To także my mamy dostęp do wszystkich polskich kont federacji. Tylko frustraci i przeciwnicy zgody mogą twierdzić, że rządzimy EWF nielegalnie.
Dziennikarz Tygodnika Rakowskiego – Jacy zawodnicy będą brać udział w odnowionym EWF?
Felipe Castro – Najlepsi.
Dziennikarz Tygodnika Rakowskiego – Jakieś przykłady.
Felipe Castro – Vaclav. On będzie twarzą Extreme Wrestling Federation.
Dziennikarz WSI24 – A SR-Crazy? Szakal? Franko? Bidam? Nas Jazzowski?
Felipe Castro – Jestem dobrej myśli. Wszyscy wyżej wymienieni mają podpisane długoterminowe kontrakty z EWF, wieloletnie wręcz, więc jeśli chcą gdzieś walczyć, to tylko u nas, tylko w EWF. Dziękuję to wszystko.
(Koniec konferencji prasowej. A może był to briefing?)
II
lub fantastyczne twory z obrazów Hieronima Boscha
(Studio WSI24. Program prowadzi Jarosław Walmart. Jego gościem jest Vaclav.)
Jarosław Walmart – Panie Vaclavie. Wszyscy czekamy na powrót EWF. Czy ma pan dla nas dobre informacje? Stoi pan blisko obecnego kierownictwa.
Vaclav – Uspokajam wszystkich. EWF było, jest i będzie. Filip pracuje ostro by przywrócić naszej wspaniałej federacji dawny blask.
Jarosław Walmart – Ale jak długo można czekać? Minął już prawie miesiąc od Kwietniowej Anarchii VII, a my nie wiemy jeszcze niczego.
Vaclav – Wiemy wiele, co też pan mówi? Jest nowy prezydent, trzeba mu więc dać te co najmniej sto dni spokoju. Mamy nową silną ekipę, zbiera się nowy, młody roster. Przyszłość maluje się w optymistycznych barwach.
Jarosław Walmart – Wczoraj zmarł wielki Polak, prawdziwy patriota, pan prezydent generał Wojciech Jaruzelski. Wiemy, że prywatnie był on wielkim fanem EWF.
Vaclav – To wielka strata dla polskiego wrestlingu. On był popularyzatorem wrestlingu na froncie wschodnim.
Jarosław Walmart – Podobno nie mógł doczekać się kolejnej Wrestlepaloozy.
Vaclav – No niestety. Felipe Castro będzie na Powązkach by towarzyszyć mu w ostatniej drodze. Ja natomiast złożę wieniec od Związku Wrestlerów Polskich.
(Koniec fascynującej rozmowy.)
czerwiec 2014 roku
I
lecz piekło w tym czasie było jakie
mokry dół zaułek morderców barak
(Pod siedzibą EWF Corporation w Warszawie Felipe Castro zostaje zdybany przez jakiegoś dziennikarza.)
Dziennikarz – Panie Castro, co z EWF?
Felipe Castro – Jest dobrze, sytuacja pod kontrolą.
Dziennikarz – Podobno nie ma pan wrestlerów.
Felipe Castro (podirytowany) – Co? To bzdury.
Dziennikarz – Czy to prawda, że oprócz Vaclava nikt nie chce walczyć w pańskim EWF?
Felipe Castro – Zapewniam pana, że EWF jak zawsze będzie prezentować wrestling na najwyższym poziomie.
Dziennikarz – Jak na razie to wydaje pan pieniądze na luksusowe biura w centrum Warszawy. Tak się kieruje federacją?
Felipe Castro – Pan chyba z prawicowych mediów. Żegnam pana.
(Prezydent EWF miał już dość rozmowy i na tym ją zakończył.)
II
nazwany pałacem sprawiedliwości
(Popularny program tzw. telewizji śniadaniowej. Dziś gościem jest SR-Crazy, który najpierw uczył jak przyrządzać śledzie po mandżursku, a na koniec został zapytany, przez dziennikarza z redakcji sportowej, o Extreme Wrestling Federation.)
Dariusz Krukowiecki – Muszę zadać pytanie, które elektryzuje wszystkich.
SR-Crazy – Tak, śledzie są też dobre do wódki. Myślałem, że wszyscy to wiedzą. Chociaż z drugiej strony mówią, że poziom dziennikarstwa w Polsce nie jest wysoki, więc żadne pytanie mnie już nie zdziwi.
Dariusz Krukowiecki – Chodziło mi o EWF.
SR-Crazy – Wypowiem się w imieniu swoim i Związku Wrestlerów Polskich, kierowanemu przez Don Pedra. Do EWF pod wodzą Felipe Castro nie ma powrotu. Razem z moimi kolegami, którzy uratowali się z Kwietniowej Anarchii VII, nie mamy zamiaru wracać do federacji.
Dariusz Krukowiecki – Macie jakieś żądania?
SR-Crazy – Plan maksimum to powrót Kravena i starego zarządu. Plan minimum to gwarancje pracownicze i usunięcie Vaclava ze Związku Wrestlerów Polskich.
Dariusz Krukowiecki – ... i wszyscy jesteście co do tego zgodni?
EWF World Champion wyciąga z kieszeni telefon, ustawia go w tryb głośnomówiący. Na ekranie pojawia się twarz Yoshihito Nabeshimy.
SR-Crazy – Yoshi, co sądzisz o zmianach jakie nastąpiły w EWF w czasie Kwietniowej Anarchii VII?
Yoshihito Nabeshima (telefonicznie) – Zmiany które nastąpiły as zgniłe, my mamy racje, ale to oni maja karabiny. To przykre.
Koniec rozmowy.
Dariusz Krukowiecki – Rozumiem, tak... to wiele wyjaśnia.
SR-Crazy – Felipe Castro musi usiąść z nami do stołu negocjacyjnego i rozmawiać. Nie będziemy pracować dla człowieka, który przejął władzę siłą przy użyciu organizacji terrorystycznej, a do tego wysłał część naszych kolegów do Afryki.
Dariusz Krukowiecki – Dziękuję, nie mam więcej pytań.
(Koniec programu.)
lecz piekło w tym czasie było jakie
mokry dół zaułek morderców barak
(Pod siedzibą EWF Corporation w Warszawie Felipe Castro zostaje zdybany przez jakiegoś dziennikarza.)
Dziennikarz – Panie Castro, co z EWF?
Felipe Castro – Jest dobrze, sytuacja pod kontrolą.
Dziennikarz – Podobno nie ma pan wrestlerów.
Felipe Castro (podirytowany) – Co? To bzdury.
Dziennikarz – Czy to prawda, że oprócz Vaclava nikt nie chce walczyć w pańskim EWF?
Felipe Castro – Zapewniam pana, że EWF jak zawsze będzie prezentować wrestling na najwyższym poziomie.
Dziennikarz – Jak na razie to wydaje pan pieniądze na luksusowe biura w centrum Warszawy. Tak się kieruje federacją?
Felipe Castro – Pan chyba z prawicowych mediów. Żegnam pana.
(Prezydent EWF miał już dość rozmowy i na tym ją zakończył.)
II
nazwany pałacem sprawiedliwości
(Popularny program tzw. telewizji śniadaniowej. Dziś gościem jest SR-Crazy, który najpierw uczył jak przyrządzać śledzie po mandżursku, a na koniec został zapytany, przez dziennikarza z redakcji sportowej, o Extreme Wrestling Federation.)
Dariusz Krukowiecki – Muszę zadać pytanie, które elektryzuje wszystkich.
SR-Crazy – Tak, śledzie są też dobre do wódki. Myślałem, że wszyscy to wiedzą. Chociaż z drugiej strony mówią, że poziom dziennikarstwa w Polsce nie jest wysoki, więc żadne pytanie mnie już nie zdziwi.
Dariusz Krukowiecki – Chodziło mi o EWF.
SR-Crazy – Wypowiem się w imieniu swoim i Związku Wrestlerów Polskich, kierowanemu przez Don Pedra. Do EWF pod wodzą Felipe Castro nie ma powrotu. Razem z moimi kolegami, którzy uratowali się z Kwietniowej Anarchii VII, nie mamy zamiaru wracać do federacji.
Dariusz Krukowiecki – Macie jakieś żądania?
SR-Crazy – Plan maksimum to powrót Kravena i starego zarządu. Plan minimum to gwarancje pracownicze i usunięcie Vaclava ze Związku Wrestlerów Polskich.
Dariusz Krukowiecki – ... i wszyscy jesteście co do tego zgodni?
EWF World Champion wyciąga z kieszeni telefon, ustawia go w tryb głośnomówiący. Na ekranie pojawia się twarz Yoshihito Nabeshimy.
SR-Crazy – Yoshi, co sądzisz o zmianach jakie nastąpiły w EWF w czasie Kwietniowej Anarchii VII?
Yoshihito Nabeshima (telefonicznie) – Zmiany które nastąpiły as zgniłe, my mamy racje, ale to oni maja karabiny. To przykre.
Koniec rozmowy.
Dariusz Krukowiecki – Rozumiem, tak... to wiele wyjaśnia.
SR-Crazy – Felipe Castro musi usiąść z nami do stołu negocjacyjnego i rozmawiać. Nie będziemy pracować dla człowieka, który przejął władzę siłą przy użyciu organizacji terrorystycznej, a do tego wysłał część naszych kolegów do Afryki.
Dariusz Krukowiecki – Dziękuję, nie mam więcej pytań.
(Koniec programu.)
lipiec 2014 roku
samogonny Mefisto w
leninowskiej kurtce
posyłał w teren wnuczęta Aurory
(Gdzieś w Afryce. Znajdujemy się w obozie pracy, który przywodzi na myśl wiek XIX i wszystkie wynaturzenia jakie oferował tamten, skądinąd ciekawy, okres. Najprawdopodobniej jest to teren kontrolowany przez Boko Haram. Nie wiadomo tylko czy w Nigerii, Czadzie, Kamerunie, Nigrze czy Beninie, bo wszędzie tam ta terrorystyczna organizacja operuje. Trwa wycinka jakiegoś lasu. Robotnicy, najprawdopodobniej uprowadzeni i zmuszeni do tego ludzie, ciężko pracują. Ich nadzorcy poganiają ich batami. W jednej grupie pracują Franko, Żubr i The Chickasaw. Cali posiniaczeni, w obdartych ubraniach, zakrwawieni od smagań batów, zajmują się, jak już wymieniono powyżej, wycinką lasu.)
The Chickasaw – Nie wiem jak długo to wytrzymam.
Franko – Nie narzekaj. Nie prowokuj ich, nie zwracaj na siebie uwagi. Musimy stać się dla nich niewidzialni, a wtedy wykorzystamy nadarzającą się sytuację i uciekniemy.
The Chickasaw – Łatwo tak mówić.
Franko – Łatwo. Ty robisz cały czas przy wycince lasu. Ja jutro wracam do kopalni. Ta praca to koszmar. Wiesz jaka tam jest śmiertelność? Ja wiem... ja dobrze to wiem...
The Chickasaw – Mia pracuje w kuchni. Mówiła, że podobno mają przenieść obóz.
Żubr – Rozmawiałem z Michałem i Andrzejem. Też to potwierdzają.
The Chickasaw – Co u nich?
Żubr – Pracują teraz z kozami i wielbłądami. Za tydzień będzie gorzej, bo mają ich rzucić do kopania rowów melioracyjnych.
Franko – Jakieś wieści od innych?
Żubr (kręcąc głową) – Od tygodni żadnych....
The Chickasaw – Myślisz, że...?
Żubr – Już po ptokach.
The Chickasaw – Co to znaczy? Moja polszczyzna nie jest perfekcyjna.
Żubr – It's after the birds.
The Chickasaw – Aha.
Franko – My wytrzymamy. Musimy.
(Życzmy uprowadzonym do Afryki zawodnikom szczęścia.)
posyłał w teren wnuczęta Aurory
(Gdzieś w Afryce. Znajdujemy się w obozie pracy, który przywodzi na myśl wiek XIX i wszystkie wynaturzenia jakie oferował tamten, skądinąd ciekawy, okres. Najprawdopodobniej jest to teren kontrolowany przez Boko Haram. Nie wiadomo tylko czy w Nigerii, Czadzie, Kamerunie, Nigrze czy Beninie, bo wszędzie tam ta terrorystyczna organizacja operuje. Trwa wycinka jakiegoś lasu. Robotnicy, najprawdopodobniej uprowadzeni i zmuszeni do tego ludzie, ciężko pracują. Ich nadzorcy poganiają ich batami. W jednej grupie pracują Franko, Żubr i The Chickasaw. Cali posiniaczeni, w obdartych ubraniach, zakrwawieni od smagań batów, zajmują się, jak już wymieniono powyżej, wycinką lasu.)
The Chickasaw – Nie wiem jak długo to wytrzymam.
Franko – Nie narzekaj. Nie prowokuj ich, nie zwracaj na siebie uwagi. Musimy stać się dla nich niewidzialni, a wtedy wykorzystamy nadarzającą się sytuację i uciekniemy.
The Chickasaw – Łatwo tak mówić.
Franko – Łatwo. Ty robisz cały czas przy wycince lasu. Ja jutro wracam do kopalni. Ta praca to koszmar. Wiesz jaka tam jest śmiertelność? Ja wiem... ja dobrze to wiem...
The Chickasaw – Mia pracuje w kuchni. Mówiła, że podobno mają przenieść obóz.
Żubr – Rozmawiałem z Michałem i Andrzejem. Też to potwierdzają.
The Chickasaw – Co u nich?
Żubr – Pracują teraz z kozami i wielbłądami. Za tydzień będzie gorzej, bo mają ich rzucić do kopania rowów melioracyjnych.
Franko – Jakieś wieści od innych?
Żubr (kręcąc głową) – Od tygodni żadnych....
The Chickasaw – Myślisz, że...?
Żubr – Już po ptokach.
The Chickasaw – Co to znaczy? Moja polszczyzna nie jest perfekcyjna.
Żubr – It's after the birds.
The Chickasaw – Aha.
Franko – My wytrzymamy. Musimy.
(Życzmy uprowadzonym do Afryki zawodnikom szczęścia.)
wrzesień 2014 roku
chłopców o twarzach
ziemniaczanych
bardzo brzydkie dziewczyny o czerwonych rękach
(EWF Corporation miało siedzibę w Szczecinie. Już nie ma, teraz jest to Warszawa. Nie zapominamy jednak, że teoretycznie kwatera główna znajdowała się w rosyjskim Petersburgu. Mieści się ona w zabytkowej części miasta, przy Nabrzeżu Angielskim. To raczej kameralne miejsce, które spełniało jedynie funkcje polityczno-reprezentacyjne, a zatrudniało może z pięć osób. Znajdują się tu gabinety prezesa, gabinet komisarza, piękna sala narad rady nadzorczej W bogato zdobionym gabinecie komisarza, urządzonym jeszcze w czasach Imperium Rosyjskiego, rezyduje Kraven, który stoi na czele Stawki EWF Corporation. Dziś gości u siebie Szakala.)
Kraven – Jak sytuacja w kraju?
Szakal – Nijak. Felipe Castro bardzo chce, ale nie daje rady. Uwierzysz kurwa? Oprócz Vaclava i kilku miernot, nikt nie chce u niego walczyć.
Kraven – Mogłem zastrzelić swołocz.
Szakal – Mogłeś, nie mogłeś... co to za różnica teraz? Castro ma EWF, ale nie ma wrestlerów. My mamy wrestlerów, ale nie mamy EWF.
Kraven – Z chęcią zorganizowałbym EWF na wygnaniu, ale... kontrakty są skonstruowane w taki sposób, że nasi zawodnicy nie mogą występować nigdzie poza EWF. Nie sądzę też by chcieli na stałe przenieść się do Rosji.
Szakal – Trzeba szukać kurwa nowych rozwiązań.
Kraven – Tylko jakich?
(Koniec wizyty w złowrogiej Rosji, która chce rządzić całym światem.)
bardzo brzydkie dziewczyny o czerwonych rękach
(EWF Corporation miało siedzibę w Szczecinie. Już nie ma, teraz jest to Warszawa. Nie zapominamy jednak, że teoretycznie kwatera główna znajdowała się w rosyjskim Petersburgu. Mieści się ona w zabytkowej części miasta, przy Nabrzeżu Angielskim. To raczej kameralne miejsce, które spełniało jedynie funkcje polityczno-reprezentacyjne, a zatrudniało może z pięć osób. Znajdują się tu gabinety prezesa, gabinet komisarza, piękna sala narad rady nadzorczej W bogato zdobionym gabinecie komisarza, urządzonym jeszcze w czasach Imperium Rosyjskiego, rezyduje Kraven, który stoi na czele Stawki EWF Corporation. Dziś gości u siebie Szakala.)
Kraven – Jak sytuacja w kraju?
Szakal – Nijak. Felipe Castro bardzo chce, ale nie daje rady. Uwierzysz kurwa? Oprócz Vaclava i kilku miernot, nikt nie chce u niego walczyć.
Kraven – Mogłem zastrzelić swołocz.
Szakal – Mogłeś, nie mogłeś... co to za różnica teraz? Castro ma EWF, ale nie ma wrestlerów. My mamy wrestlerów, ale nie mamy EWF.
Kraven – Z chęcią zorganizowałbym EWF na wygnaniu, ale... kontrakty są skonstruowane w taki sposób, że nasi zawodnicy nie mogą występować nigdzie poza EWF. Nie sądzę też by chcieli na stałe przenieść się do Rosji.
Szakal – Trzeba szukać kurwa nowych rozwiązań.
Kraven – Tylko jakich?
(Koniec wizyty w złowrogiej Rosji, która chce rządzić całym światem.)
grudzień 2014 roku
I
Zaiste ich retoryka była aż nazbyt parciana
(Marek Tulliusz obracał się w grobie)
(W jednej z popularnych telewizji pojawił się wywiad ze Scytherem. Rozmawiano o wszystkim, o jego karierze, sukcesach, przygodach, o dawnym EWF, o AWF, temat zszedł w końcu na obecne poczynania Felipe Castro i wielomiesięczną absencję federacji.)
Scyther – Nie mogę narzekać na Felipe Castro. Mam kontrakt ważny jeszcze kilka lat, pensja wpływa co miesiąc. Bardzo mu za to dziękuję.
Dziennikarz – Tak, jakby nie płacił, to taki kontrakt można by chyba teoretycznie zerwać, prawda? Wtedy droga do otwarcia nowej federacji przez Kravena stałaby otworem.
Scyther – Uważam Kravena za legalnego przedstawiciela władz EWF, który jest tymczasowo odsunięty od władzy. Castro okupuje EWF jedynie przejściowo, kiedyś wszystko wróci do normy. Jak na razie, tak jak mówię, dostaję pensję na czas, choć udziały z zysków z reklam coraz mniejsze.
Dziennikarz – To zrozumiałe, skoro federacja nie jest aktywna.
Scyther – Tak... jeśli będę kiedyś wolnym zawodnikiem, a to kwestia dopiero kilku lat, wtedy pójdę za Kravenem. Na razie zarówno ja jak i większość zawodników mamy związane ręce. EWF płaci, ale my odmawiamy walki. Nazwijmy to strajkiem. Tak jest i koniec. Niech Kraven z Castro się dogadają.
Dziennikarz – Wojciech Jaruzelski był wielkim fanem EWF i kibicował Felipe Castro w jego drodze po władzę. Nie doczekał pierwszej Wrestlepaloozy pod kierownictwem Castro.
Scyther – W międzyczasie zdążyli jeszcze umrzeć Joe Cocker i Anna Przybylska, a gali jak nie było, tak nie ma.
(Koniec wywiadu.)
II
łańcuchy tautologii parę pojęć jak cepy
dialektyka oprawców żadnej dystynkcji w rozumowaniu
składnia pozbawiona urody koniunktiwu
(Komunikat nadzwyczajny Stawki EWF Corporation.)
(Koniec komunikatu.)
Zaiste ich retoryka była aż nazbyt parciana
(Marek Tulliusz obracał się w grobie)
(W jednej z popularnych telewizji pojawił się wywiad ze Scytherem. Rozmawiano o wszystkim, o jego karierze, sukcesach, przygodach, o dawnym EWF, o AWF, temat zszedł w końcu na obecne poczynania Felipe Castro i wielomiesięczną absencję federacji.)
Scyther – Nie mogę narzekać na Felipe Castro. Mam kontrakt ważny jeszcze kilka lat, pensja wpływa co miesiąc. Bardzo mu za to dziękuję.
Dziennikarz – Tak, jakby nie płacił, to taki kontrakt można by chyba teoretycznie zerwać, prawda? Wtedy droga do otwarcia nowej federacji przez Kravena stałaby otworem.
Scyther – Uważam Kravena za legalnego przedstawiciela władz EWF, który jest tymczasowo odsunięty od władzy. Castro okupuje EWF jedynie przejściowo, kiedyś wszystko wróci do normy. Jak na razie, tak jak mówię, dostaję pensję na czas, choć udziały z zysków z reklam coraz mniejsze.
Dziennikarz – To zrozumiałe, skoro federacja nie jest aktywna.
Scyther – Tak... jeśli będę kiedyś wolnym zawodnikiem, a to kwestia dopiero kilku lat, wtedy pójdę za Kravenem. Na razie zarówno ja jak i większość zawodników mamy związane ręce. EWF płaci, ale my odmawiamy walki. Nazwijmy to strajkiem. Tak jest i koniec. Niech Kraven z Castro się dogadają.
Dziennikarz – Wojciech Jaruzelski był wielkim fanem EWF i kibicował Felipe Castro w jego drodze po władzę. Nie doczekał pierwszej Wrestlepaloozy pod kierownictwem Castro.
Scyther – W międzyczasie zdążyli jeszcze umrzeć Joe Cocker i Anna Przybylska, a gali jak nie było, tak nie ma.
(Koniec wywiadu.)
II
łańcuchy tautologii parę pojęć jak cepy
dialektyka oprawców żadnej dystynkcji w rozumowaniu
składnia pozbawiona urody koniunktiwu
(Komunikat nadzwyczajny Stawki EWF Corporation.)
styczeń 2015 roku
I
Tak więc estetyka może być pomocna w życiu
nie należy zaniedbywać nauki o pięknie
(Pod siedzibą EWF Corporation odbywa się protest pracowników federacji. Teoretycznie są na kontrakcie, ale od kwietnia ubiegłego roku znajdują się w stanie strajku. Widzimy tu takie persony jak Pan Wojtek, który jednak się uratował, Smela, Miszka, Antoni Bryndza, Cassandra Tisserant, Agnieszka Sorel, Dagmara Zielińska, Helenka, Ghul, a także SeBa. Mają ze sobą transparenty, plakaty oraz wsparcie związków zawodowych. Związek Wrestlerów Polskich obediencji vaclavowskiej ich nie popiera, ale odnoga kierowana przez Don Pedra już tak. Zimowa aura nie sprzyja, ale serca strajkujących są gorące, do tego wspiera ich rzesza fanów federacji.)
Ghul – Domagamy się powrotu Kravena i starego zarządu!
Dagmara Zielińska – Uwolnić panienkę Esmeraldę!
Helenka (z wielkim zdjęciem Franko) – Gdzie jest Franko? Co z nim zrobiliście?
Don Pedro – Związkowcy przeciwko tyranii Castro!
SeBa – Jestem tu dla EWF! Jestem tu dla wolności! Będę masakrował lewaków! Hełmem! Hełmem!
Cassandra Tisserant – Uwolnić mojego brata!
SeBa (mrugając zalotnie do Haitanki) – Cześć, mała.
Cassandra Tisserant – Panie feldmarszałku, to nie czas na to.
SeBa – Racja! EWF! EWF! EWF!
Ghul – Odczytam teraz list od senatora Szakala. (Ghul wyciąga wielki rulon ozdobnego papieru i głośno czyta.) Uwolnić wszystkich. Wolność dla EWF kurwa!
Wśród protestujących pojawia się Weronika Passent, która rozdaje im kawę i kanapki.
Weronika Passent – Hejka wszystkim! Czy będziemy budować różowe miasteczko?
Agnieszka Sorel – To twój mąż nas tak załatwił!
Weronika Passent – Ej laska! Odwal się od Nasa, co?
Helenka – Przecież to on był przywódcą murzyńskiej armii! To ona uprowadziła Franko!
Weronika Passent – Słuchaj bazylu. Powiem ci, co nas mi powiedział, bo on to lepiej ogarnia niż ty. Gdyby to on nie stanął na czele niggersów, to zrobiłby to jakiś prawdziwy terrorysta. Czaisz? Kumasz, co by się wtedy stało? Byłyby bankowo ofiary śmiertelne. Twój Franko dostałby serię z kałacha i byłabyś dzisiaj wdową, a tak dostał tylko oklep.
Ghul (uspokajając tłum) – Spokojnie. Pani Weronika nie jest niczemu winna.
Weronika Passent – No jacha, że nie. (Wyciąga swój własny megafon.) Pożyczyłam od wujka Czesia, fajny nie? (Przez megafon.) Uwolnić Ghula! Uwolnić Ghula! Uwolnić Ghula!
Ghul (zdziwiony) – Przecież jestem wolny.
Weronika Passent (wyciskając Ghulowi megafon) – No to masz w prezencie fajny gadżet. Uwalniajcie kogo chcecie. My z Nasem popieramy wolność.
(Protest trwa! Wolność dla EWF!)
II
Zanim zgłosimy akces trzeba pilnie badać
kształt architektury rytm bębnów i piszczałek
kolory oficjalne nikczemny rytuał pogrzebów
(Hongkong, luksusowa restauracja, gdzieś w centrum tego specjalnego regionu administracyjnego Chińskiej Republiki Ludowej. Luksusowa, ale bez przesady. Kolacja nie kosztuje tu tysiące dolarów, być może setki, to raczej maksimum. Przy stoliku siedzą znany skądinąd Game, zwany niegdyś imperatorem, a także Aleksandr Nazaretian.)
Aleksandr Nazaretian – Dziękuję, że zechciał się pan ze mną spotkać.
Game – Drogi panie, ja mam mnóstwo czasu. Życie na emeryturze jest przyjemne, raz w miesiącu grywam w golfa z Szakalem, choć on ostatnio zaczął nalegać na polo. Pan jednak jak rozumiem w sprawie EWF?
Aleksandr Nazaretian – Tak. Nie będę ukrywał, ja nie mam tak radykalnych poglądów jak Felipe Castro.
Game – Ja natomiast nie jestem Kravenem i to nie ja stoję na czele EWF na uchodźstwie. Jestem osobą prywatną.
Aleksandr Nazaretian – 29% udziałów piechotą nie chodzi.
Game – Pragnę zauważyć, że mój przedstawiciel w radzie nadzorczej zawsze wstrzymuje się od głosu. Zresztą, to nie ja sterroryzowałem EWF by przejąć władzę. Nie wiem czemu to spotkanie ma służyć.
Aleksandr Nazaretian – Tak, przejęliśmy władzę w sposób radykalny. Nie zaprzeczę temu. Ma pan rację, ale wszystkim nam zależy na EWF. Ten strajk, czy też lokaut pracowników. To nikomu i niczemu nie służy.
Game – Nie, z pewnością nie. Pije pan wino?
Aleksandr Nazaretian – Tylko ormiańskie. To moja branża, jestem lojalny wobec ojczyzny.
Game – A wobec Felipe Castro?
Aleksandr Nazaretian – Proszę pana. Felipe Castro jest prezydentem EWF Corporation.
Game – Pomówmy lepiej o byłym prezydencie. Interesuje mnie los Esmeraldy Martinez. To bardzo nieprzyjemne, że nie może opuścić Polski.
Aleksandr Nazaretian – Podobno nadrabia stracony czas z córką.
Game – Do tego nie żadnych wiadomości od Yamato Konoe, a to mój przyjaciel. Postawmy sprawę jasno. Czego pan chce?
Aleksandr Nazaretian – Mediacji. Te wasze jastrzębie, twardogłowi, ten reakcyjny beton... Kraven, Tony Hogański, Szakal. Nie umiemy do nich w żaden sposób dotrzeć.
Game – Mam ich numery. Mógłbym spytać moją asystentkę, a nie... zapomniałem... ona też z jakiegoś powodu nie może opuścić Polski. (Zapada milczenie.) Mediacja, mediacja... No cóż, pomyślimy.
(Koniec materiału filmowego.)
Nasze oczy i uszy odmówiły posłuchu
książęta naszych zmysłów wybrały dumne wygnanie
(Petersburg, siedziba EWF Corporation obediencji petersburskiej, bo ta druga to chyba warszawska. Sporo schizm się w polskim wrestlingu porobiło. Najpierw w Związku Wrestlerów Polskich, teraz w samym EWF. Trochę to smutne, trochę to straszne, bo być może tak rodzi się faszyzm. On się często wykluwa w najmniej spodziewanych okolicznościach. W jednym z eleganckich pomieszczeń zebrali się Szakal, Tony Hogański, Kraven i Game. Debatują nad ważnymi sprawami i piją alkohol.)
Kraven (nalewając sobie i innym wódki) – Widzicie? Widzicie? Mediacji chcą, swołocz! Mamy ich na widelcu.
Szakal – W jakim sensie masz ich kurwa na widelcu? Siedzimy tutaj, a oni tam.
Tony Hogański – Żadnych negocjacji. Weźmiemy ich głodem.
Game – Panowie. Sprawa jest poważna, tu chodzi o EWF. Esmeralda i członkowie rady nadzorczej nie mogą opuścić Polski. Utraciliśmy faktyczną kontrolę nad federacją.
Kraven – Tu chodzi o nasz honor!
Game – Gdzie był honor w czasie Kwietniowej Anarchii VII?
Kraven – Masz jakiś problem, co? Teraz taki mądry jesteś, bo nie doceniliśmy rywala i popełniliśmy błędy... ale to ciebie kurwa nigdy nie ma!
Game – Bo muszę przychodzić zawsze by po was sprzątać! Jak jest problem, to do Japonii wysyłacie pieprzone pielgrzymki. Jeżdżą do mnie wszyscy, Felipe Castro, Esmeralda, ty, Szakal...
Szakal – Ja tylko kurwa na golfa. Na żadne pielgrzymki nie jeżdżę, bo jako senator jestem neutralnym światopoglądowo.
Game – Tak? A kto poluje z arcybiskupem Sławojem Leszkiem Głódziem na daniele? (Podnosi głos.) Może ja?!
Szakal (oburzony) – Odwal się kurwa od Leszka, on jest chory.
Tony Hogański – Panowie, spokojnie.
Kraven – Ty Tony też nas w to wplątałeś! Nie możesz kurwa raz siedzieć cicho?! Ciągle się odzywasz, a to jest przecież tylko wrestling, a nie debata polityczna. Zawsze ten Tusk, Kopacz, Bronek, Radek... ty masz człowieku jakąś obsesję!
Tony Hogański – Donka już nie ma w Polsce! Został królem Europy, a EWF nie było na miejscu bym mógł go skomentować i go pięknie pożegnać. (Ze smutkiem.) To mnie boli...
Kraven – Ty masz człowieku jakąś obsesję!
Szakal (znów oburzony) – Zostaw kurwa Tony'ego w spokoju.
Tony Hogański – Właśnie. Czy ty wiesz kim ja jestem?
Kraven – Masz przerośnięte ego i myślisz, że EWF kręci się wokół ciebie.
Tony Hogański – A ciebie pokonała armia murzynów! Murzyni wyrzucili nas z EWF! Ty byłeś wtedy komisarzem, ty ich zlekceważyłeś.
Kraven – O ile się nie mylę, to ty publicznie wyśmiewałeś ich możliwości bojowe. (Parodiuje Tostera.) Haha, murzyńskie wojsko przypłynęło na tratwach z Afryki. Haha, zapadnia zmrok i nie będziemy ich widzieć w ciemnościach. Haha, będą w nas rzucać dzidami.
Game – Dobra, spokój. Napijmy się.
Kraven – Wot, wreszcie jakaś rozsądna propozycja.
Tony Hogański – Tak.
Szakal – Kurwa.
Atmosfera uspokoiła się, a wszyscy piją do dna.
Game – Porozmawiajmy o EWF. Na pewno istnieje jakiś sposób by z tego wszystkiego jakoś wybrnąć. Nie mówię, że mamy oddać federację Felipe Castro. Jego trzeba po prostu kupić. Tak jak zrobiliśmy to w... który to był rok?
Szakal – 2009 kurwa.
Game – No właśnie, w 2009 roku. Drugi raz udupił już nam interes, a ja mam serdecznie dość tego gościa. Załatwmy to raz, a dobrze. Zróbmy ostateczne rozwiązanie kwestii Felipe Castro.
Tony Hogański – On ma federację.
Kraven – My mamy wrestlerów.
(Na tym kończy się wieczór petersburski. Jak ktoś ma ochotę to może iść pozwiedzać pałace w grodzie Piotra I. W tym roku Felków nie było, więc smutek nas ogarnia. Być może EWF jeszcze kiedyś powróci, ale jak na razie federacja pozostaje skuta lodem Newy.)
To wcale nie wymagało wielkiego charakteru
mieliśmy odrobinę niezbędnej odwagi
lecz w gruncie rzeczy była to sprawa smaku
(Warszawa, Polska, siedziba EWF Corporation. Biuro prezydenta EWF charakteryzuje się przede wszystkim wielkim portretem Feliksa Castro, wiszącym tuż za prezydenckim biurkiem. Na stojąco rozmawiają tu Felipe Castro i Aleksandr Nazaretian.)
Felipe Castro – Mediacja, mediacja... od miesięcy powtarzasz to samo.
Aleksandr Nazaretian – Chciałbym zauważyć, że od miesięcy EWF faktycznie nie istnieje.
Felipe Castro – Jak to nie istnieje? Jak możesz mówić takie rzeczy do prezydenta EWF w siedzibie EWF Corporation? Widzisz ten portret? (Wskazuje na portret Feliksa Castro.) To mój ojciec, on założył EWF, a ja mam zamiar kontynuować jego dzieło. EWF pod moim przewodnictwem stanie się najlepszą federacją wrestlingu na świecie.
Aleksandr Nazaretian – A mamy jakieś gale?
Felipe Castro – To szczegół.
Aleksandr Nazaretian – Załóż klub piłkarski i nie graj żadnych meczy. To też nazwiesz szczegółem?
Felipe Castro – Niesprawiedliwe porównanie.
Aleksandr Nazaretian – Załóż partię polityczną bez polityków.
Felipe Castro – O, przepraszam bardzo, ale taka Unia Wolności choć nie istnieje od ponad dekady, to nadal ma swoich ludzi na wysokich stołkach.
Aleksandr Nazaretian – Nie wchodźmy na ten grząski temat.
Felipe Castro – Zrozum mnie. Ja wygrałem, mam EWF, a co oznacza mediacja? Podzielenie się władzą. Po to była nasza walka? Po to było zwycięstwo?
Aleksandr Nazaretian – Powtórzę jeszcze raz, bo może nie zrozumiałeś. W tej chwili EWF istnieje tylko teoretycznie. Kierujesz federacją wrestlingową bez wrestlerów!
Felipe Castro – Przezwyciężymy to.
Aleksandr Nazaretian – Znowu przez swój upór możesz stracić szansę na rozwiązanie problemu. Felipe, sprawa jest prosta. Rok temu nie miałeś niczego, absolutnie niczego. Dzisiaj kierujesz federacją, masz przewagę, wyciągnij rękę na zgodę i wszystko da się jeszcze naprawić.
Felipe Castro – Dasz im palec, to zabiorą rękę. Ja znam tych typów, Game, Szakal, Kraven, Hogański.
Aleksandr Nazaretian – To nie jest skomplikowane. Pozwólmy Esmeraldzie i innym wyjechać z Polski, jeśli tego chcą. Podpisz porozumienie ze strajkującymi, to już będzie coś. Nie musisz nikogo wpuszczać do zarządu ani do rady nadzorczej. Sprawę pakietu kontrolnego załatwię ja, więc nikt cię nie odwoła.
Felipe Castro – Porozumienie oznacza jakieś warunki. Daj mi przykład.
Aleksandr Nazaretian – Usunąć Vaclava ze Związku Wrestlerów Polskich i przeprowadzić wybory nowego prezesa. Wtedy uwierzą, że nasza oferta współpracy z wrestlerami jest poważna. Vaclav jest skompromitowany, absolutnie skompromitowany. Jeśli się go pozbędziesz... to być może przeciągniesz część zawodników na swoją stronę. Niech to będzie taki gest dobrej woli. Gwarancja przyszłej, uczciwej i transparentnej współpracy w sprawach socjalnych i związkowych.
Felipe Castro – Vaclav jest moim najwierniejszym sprzymierzeńcem.
Aleksandr Nazaretian – To możecie razem otwierać fabrykę konserw albo pub, a nie kierować federacją.
(Koniec materiału filmowego.)
I
Tak smaku
który każe wyjść skrzywić się wycedzić szyderstwo
(Warszawa, a jak polska stolica to i siedziba EWF Corporation. Odbywa się tu nadzwyczajny briefing zorganizowany przez EWF Corporation. Prowadzi go Ulryka Rothschild-Castro, była reporterka EWF, a prywatnie żona Felipe Castro. Jest tu także Jan Kowalski.)
Ulryka Rothschild-Castro – Proszę państwa, ogłoszenie jest krótkie. EWF jest na dobrej drodze do powrotu. Nim to się jednak stanie, trzeba było uregulować strukturę własnościową w federacji. W kwietniu zeszłego roku główni akcjonariusze prezentowali się następująco. 52% posiadała Nowa Niezależna Kooperacja, zrzeszająca Kravena, Szakala, SR-Crazy’ego, Tony’ego Hogańskiego, Jana Kowalskiego, Ponurego Grabarza, Esmeraldy Martinez, Doktora VooDoo, Pana Józefa oraz Bubbę. 29% posiadał były właściciel Game, 8% Felipe Castro, 4% Szakal, 2% Esmeralda Martinez, 1% Yamato Konoe, a 4% rozłożone było między niezależnych akcjonariuszy. Tak było do niedawna. Oddaję głos panu Janowi Kowalskiemu.
Jan Kowalski (trochę mu się ręce trzęsą) – Dzień dobry państwu. Na wstępie chciałbym powiedzieć, że... (Przełyka głośno ślinę.) Całkowicie popieram porządki wprowadzone w EWF po Kwietniowej Anarchii VII i wspieram prezydenturę pana Felipe Castro. Jako sekretarz NKK informuję, że nasza spółdzielnia została wczoraj, tj. 10.04.2015 rozwiązana. Akcje zostały podzielone według wkładu własnego sprzed ponad dwóch lat, co oznacza, że wskutek likwidacji NKK, Kraven uzyskał 4% udziałów, Szakal 4%, Esmeralda Martinez 5%, SR-Crazy 3%, Tony Hogański 3%, Jan Kowalski 6%, Ponury Grabarz 1%, Doktor VooDoo 1%, Pan Józef 3%, Bubba 4%, reszta, czyli 18% zostało wystawione na sprzedaż by spłacić dług NKK wobec pana Game'a.
Ulryka Rothschild-Castro – Szybko znaleźli się kupcy.
Jan Kowalski – Tak, to prawda. 8% zakupił pan Felipe Castro, 7% pan Aleksandr Nazaretian, 3% pani Ulryka Rothschild-Castro. Doszło też do kolejnych zmian. Moje udziały sprzedałem panu Nazaretianowi, to samo uczynił Pan Józef. Bubba, który z tego co wiemy ma kłopoty finansowe, sprzedał swoje udziały panu Felipe Castro. Podobnie uczynili Doktor VooDoo i Ponury Grabarz. Zapewniam, że w tym przypadku nie doszło do żadnego szantażu, nikt ich do tego nie zmuszał. W chwili obecnej struktura wygląda następująco: Game 29%, Felipe Castro 22%, Aleksandr Nazaretian 16%, Szakal 8%, Esmeralda Martinez 7%, Kraven 4%, SR-Crazy 3%, Tony Hogański 3%, Ulryka Rothschild-Castro 3%, Yamato Konoe 1%, a 4% pozostaje w rękach niezależnych udziałowców. Esmeralda Martinez złożyła przy tym oświadczenie, że jej udziałami dysponuje odtąd jej córka, Berenika Martinez.
Ulryka Rothschild-Castro – Jak państwo widzą nikt nie ma zdecydowanej większości, ale przy nieustannej polityce głównego udziałowca, który zgodnie z tzw. memorandum z Asahikawy zawsze wstrzymuje się od głosu i przy wsparciu niezależnych udziałowców, stronnictwo pana Castro uzyskało większość. Rada Nadzorcza EWF Corporation potwierdziła go dziś ponownie na wszystkich zajmowanych stanowiskach. Zapewniamy, że EWF już wkrótce powróci.
(Koniec tego nudnego materiału filmowego.)
II
choćby za to miał spaść bezcenny kapitel ciała
głowa
(Kolejna konferencja prasowa albo briefing. Znów Warszawa, tym razem przemawia Felipe Castro.)
Felipe Castro – Z radością zawiadamiam, że Extreme Wrestling Federation powraca.
Dziennikarz – To znaczy, że dogadał się pan ze strajkującymi wrestlerami?
Felipe Castro – Nie, postanowiliśmy wykreować całkowicie nowe gwiazdy. Starzy nie chcą walczyć, proszę bardzo. My jesteśmy wobec nich w porządku, szanujemy ich kontrakty i wypłacamy pensje. No, ale EWF istnieć musi, dłużej czekać nie można. Minął prawie rok od Kwietniowej Anarchii VII. Starałem się, negocjowałem, robiłem wszystko dla dobra federacji. Są tu jednak wichrzyciele, ci przeciwnicy zgody, którzy za wszelką cenę chcą podzielić świat polskiego wrestlingu. W tej polityce popierają mnie w tym prezes Polskiego Związku Wrestlingu, pan Franciszek Rokossowski i prezes Związku Wrestlerów Polskich, Vaclav. Zgoda buduje, tylko ślepy nie zauważy, że przeżywać będziemy wkrótce złoty wiek w historii polskiego wrestlingu. Czas na powrót. Pierwsza gala z dawnego cyklu EWF HD o nazwie Dżihad odbędzie się już 3 maja 2015 roku. Startujemy w miejscu szczególnym, w Dubaju, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Czas na nowe EWF! Wracamy!
(Koniec! EWF powraca! Stało się!)
Tak więc estetyka może być pomocna w życiu
nie należy zaniedbywać nauki o pięknie
(Pod siedzibą EWF Corporation odbywa się protest pracowników federacji. Teoretycznie są na kontrakcie, ale od kwietnia ubiegłego roku znajdują się w stanie strajku. Widzimy tu takie persony jak Pan Wojtek, który jednak się uratował, Smela, Miszka, Antoni Bryndza, Cassandra Tisserant, Agnieszka Sorel, Dagmara Zielińska, Helenka, Ghul, a także SeBa. Mają ze sobą transparenty, plakaty oraz wsparcie związków zawodowych. Związek Wrestlerów Polskich obediencji vaclavowskiej ich nie popiera, ale odnoga kierowana przez Don Pedra już tak. Zimowa aura nie sprzyja, ale serca strajkujących są gorące, do tego wspiera ich rzesza fanów federacji.)
Ghul – Domagamy się powrotu Kravena i starego zarządu!
Dagmara Zielińska – Uwolnić panienkę Esmeraldę!
Helenka (z wielkim zdjęciem Franko) – Gdzie jest Franko? Co z nim zrobiliście?
Don Pedro – Związkowcy przeciwko tyranii Castro!
SeBa – Jestem tu dla EWF! Jestem tu dla wolności! Będę masakrował lewaków! Hełmem! Hełmem!
Cassandra Tisserant – Uwolnić mojego brata!
SeBa (mrugając zalotnie do Haitanki) – Cześć, mała.
Cassandra Tisserant – Panie feldmarszałku, to nie czas na to.
SeBa – Racja! EWF! EWF! EWF!
Ghul – Odczytam teraz list od senatora Szakala. (Ghul wyciąga wielki rulon ozdobnego papieru i głośno czyta.) Uwolnić wszystkich. Wolność dla EWF kurwa!
Wśród protestujących pojawia się Weronika Passent, która rozdaje im kawę i kanapki.
Weronika Passent – Hejka wszystkim! Czy będziemy budować różowe miasteczko?
Agnieszka Sorel – To twój mąż nas tak załatwił!
Weronika Passent – Ej laska! Odwal się od Nasa, co?
Helenka – Przecież to on był przywódcą murzyńskiej armii! To ona uprowadziła Franko!
Weronika Passent – Słuchaj bazylu. Powiem ci, co nas mi powiedział, bo on to lepiej ogarnia niż ty. Gdyby to on nie stanął na czele niggersów, to zrobiłby to jakiś prawdziwy terrorysta. Czaisz? Kumasz, co by się wtedy stało? Byłyby bankowo ofiary śmiertelne. Twój Franko dostałby serię z kałacha i byłabyś dzisiaj wdową, a tak dostał tylko oklep.
Ghul (uspokajając tłum) – Spokojnie. Pani Weronika nie jest niczemu winna.
Weronika Passent – No jacha, że nie. (Wyciąga swój własny megafon.) Pożyczyłam od wujka Czesia, fajny nie? (Przez megafon.) Uwolnić Ghula! Uwolnić Ghula! Uwolnić Ghula!
Ghul (zdziwiony) – Przecież jestem wolny.
Weronika Passent (wyciskając Ghulowi megafon) – No to masz w prezencie fajny gadżet. Uwalniajcie kogo chcecie. My z Nasem popieramy wolność.
(Protest trwa! Wolność dla EWF!)
II
Zanim zgłosimy akces trzeba pilnie badać
kształt architektury rytm bębnów i piszczałek
kolory oficjalne nikczemny rytuał pogrzebów
(Hongkong, luksusowa restauracja, gdzieś w centrum tego specjalnego regionu administracyjnego Chińskiej Republiki Ludowej. Luksusowa, ale bez przesady. Kolacja nie kosztuje tu tysiące dolarów, być może setki, to raczej maksimum. Przy stoliku siedzą znany skądinąd Game, zwany niegdyś imperatorem, a także Aleksandr Nazaretian.)
Aleksandr Nazaretian – Dziękuję, że zechciał się pan ze mną spotkać.
Game – Drogi panie, ja mam mnóstwo czasu. Życie na emeryturze jest przyjemne, raz w miesiącu grywam w golfa z Szakalem, choć on ostatnio zaczął nalegać na polo. Pan jednak jak rozumiem w sprawie EWF?
Aleksandr Nazaretian – Tak. Nie będę ukrywał, ja nie mam tak radykalnych poglądów jak Felipe Castro.
Game – Ja natomiast nie jestem Kravenem i to nie ja stoję na czele EWF na uchodźstwie. Jestem osobą prywatną.
Aleksandr Nazaretian – 29% udziałów piechotą nie chodzi.
Game – Pragnę zauważyć, że mój przedstawiciel w radzie nadzorczej zawsze wstrzymuje się od głosu. Zresztą, to nie ja sterroryzowałem EWF by przejąć władzę. Nie wiem czemu to spotkanie ma służyć.
Aleksandr Nazaretian – Tak, przejęliśmy władzę w sposób radykalny. Nie zaprzeczę temu. Ma pan rację, ale wszystkim nam zależy na EWF. Ten strajk, czy też lokaut pracowników. To nikomu i niczemu nie służy.
Game – Nie, z pewnością nie. Pije pan wino?
Aleksandr Nazaretian – Tylko ormiańskie. To moja branża, jestem lojalny wobec ojczyzny.
Game – A wobec Felipe Castro?
Aleksandr Nazaretian – Proszę pana. Felipe Castro jest prezydentem EWF Corporation.
Game – Pomówmy lepiej o byłym prezydencie. Interesuje mnie los Esmeraldy Martinez. To bardzo nieprzyjemne, że nie może opuścić Polski.
Aleksandr Nazaretian – Podobno nadrabia stracony czas z córką.
Game – Do tego nie żadnych wiadomości od Yamato Konoe, a to mój przyjaciel. Postawmy sprawę jasno. Czego pan chce?
Aleksandr Nazaretian – Mediacji. Te wasze jastrzębie, twardogłowi, ten reakcyjny beton... Kraven, Tony Hogański, Szakal. Nie umiemy do nich w żaden sposób dotrzeć.
Game – Mam ich numery. Mógłbym spytać moją asystentkę, a nie... zapomniałem... ona też z jakiegoś powodu nie może opuścić Polski. (Zapada milczenie.) Mediacja, mediacja... No cóż, pomyślimy.
(Koniec materiału filmowego.)
luty 2015 roku
Nasze oczy i uszy odmówiły posłuchu
książęta naszych zmysłów wybrały dumne wygnanie
(Petersburg, siedziba EWF Corporation obediencji petersburskiej, bo ta druga to chyba warszawska. Sporo schizm się w polskim wrestlingu porobiło. Najpierw w Związku Wrestlerów Polskich, teraz w samym EWF. Trochę to smutne, trochę to straszne, bo być może tak rodzi się faszyzm. On się często wykluwa w najmniej spodziewanych okolicznościach. W jednym z eleganckich pomieszczeń zebrali się Szakal, Tony Hogański, Kraven i Game. Debatują nad ważnymi sprawami i piją alkohol.)
Kraven (nalewając sobie i innym wódki) – Widzicie? Widzicie? Mediacji chcą, swołocz! Mamy ich na widelcu.
Szakal – W jakim sensie masz ich kurwa na widelcu? Siedzimy tutaj, a oni tam.
Tony Hogański – Żadnych negocjacji. Weźmiemy ich głodem.
Game – Panowie. Sprawa jest poważna, tu chodzi o EWF. Esmeralda i członkowie rady nadzorczej nie mogą opuścić Polski. Utraciliśmy faktyczną kontrolę nad federacją.
Kraven – Tu chodzi o nasz honor!
Game – Gdzie był honor w czasie Kwietniowej Anarchii VII?
Kraven – Masz jakiś problem, co? Teraz taki mądry jesteś, bo nie doceniliśmy rywala i popełniliśmy błędy... ale to ciebie kurwa nigdy nie ma!
Game – Bo muszę przychodzić zawsze by po was sprzątać! Jak jest problem, to do Japonii wysyłacie pieprzone pielgrzymki. Jeżdżą do mnie wszyscy, Felipe Castro, Esmeralda, ty, Szakal...
Szakal – Ja tylko kurwa na golfa. Na żadne pielgrzymki nie jeżdżę, bo jako senator jestem neutralnym światopoglądowo.
Game – Tak? A kto poluje z arcybiskupem Sławojem Leszkiem Głódziem na daniele? (Podnosi głos.) Może ja?!
Szakal (oburzony) – Odwal się kurwa od Leszka, on jest chory.
Tony Hogański – Panowie, spokojnie.
Kraven – Ty Tony też nas w to wplątałeś! Nie możesz kurwa raz siedzieć cicho?! Ciągle się odzywasz, a to jest przecież tylko wrestling, a nie debata polityczna. Zawsze ten Tusk, Kopacz, Bronek, Radek... ty masz człowieku jakąś obsesję!
Tony Hogański – Donka już nie ma w Polsce! Został królem Europy, a EWF nie było na miejscu bym mógł go skomentować i go pięknie pożegnać. (Ze smutkiem.) To mnie boli...
Kraven – Ty masz człowieku jakąś obsesję!
Szakal (znów oburzony) – Zostaw kurwa Tony'ego w spokoju.
Tony Hogański – Właśnie. Czy ty wiesz kim ja jestem?
Kraven – Masz przerośnięte ego i myślisz, że EWF kręci się wokół ciebie.
Tony Hogański – A ciebie pokonała armia murzynów! Murzyni wyrzucili nas z EWF! Ty byłeś wtedy komisarzem, ty ich zlekceważyłeś.
Kraven – O ile się nie mylę, to ty publicznie wyśmiewałeś ich możliwości bojowe. (Parodiuje Tostera.) Haha, murzyńskie wojsko przypłynęło na tratwach z Afryki. Haha, zapadnia zmrok i nie będziemy ich widzieć w ciemnościach. Haha, będą w nas rzucać dzidami.
Game – Dobra, spokój. Napijmy się.
Kraven – Wot, wreszcie jakaś rozsądna propozycja.
Tony Hogański – Tak.
Szakal – Kurwa.
Atmosfera uspokoiła się, a wszyscy piją do dna.
Game – Porozmawiajmy o EWF. Na pewno istnieje jakiś sposób by z tego wszystkiego jakoś wybrnąć. Nie mówię, że mamy oddać federację Felipe Castro. Jego trzeba po prostu kupić. Tak jak zrobiliśmy to w... który to był rok?
Szakal – 2009 kurwa.
Game – No właśnie, w 2009 roku. Drugi raz udupił już nam interes, a ja mam serdecznie dość tego gościa. Załatwmy to raz, a dobrze. Zróbmy ostateczne rozwiązanie kwestii Felipe Castro.
Tony Hogański – On ma federację.
Kraven – My mamy wrestlerów.
(Na tym kończy się wieczór petersburski. Jak ktoś ma ochotę to może iść pozwiedzać pałace w grodzie Piotra I. W tym roku Felków nie było, więc smutek nas ogarnia. Być może EWF jeszcze kiedyś powróci, ale jak na razie federacja pozostaje skuta lodem Newy.)
marzec 2015 roku
To wcale nie wymagało wielkiego charakteru
mieliśmy odrobinę niezbędnej odwagi
lecz w gruncie rzeczy była to sprawa smaku
(Warszawa, Polska, siedziba EWF Corporation. Biuro prezydenta EWF charakteryzuje się przede wszystkim wielkim portretem Feliksa Castro, wiszącym tuż za prezydenckim biurkiem. Na stojąco rozmawiają tu Felipe Castro i Aleksandr Nazaretian.)
Felipe Castro – Mediacja, mediacja... od miesięcy powtarzasz to samo.
Aleksandr Nazaretian – Chciałbym zauważyć, że od miesięcy EWF faktycznie nie istnieje.
Felipe Castro – Jak to nie istnieje? Jak możesz mówić takie rzeczy do prezydenta EWF w siedzibie EWF Corporation? Widzisz ten portret? (Wskazuje na portret Feliksa Castro.) To mój ojciec, on założył EWF, a ja mam zamiar kontynuować jego dzieło. EWF pod moim przewodnictwem stanie się najlepszą federacją wrestlingu na świecie.
Aleksandr Nazaretian – A mamy jakieś gale?
Felipe Castro – To szczegół.
Aleksandr Nazaretian – Załóż klub piłkarski i nie graj żadnych meczy. To też nazwiesz szczegółem?
Felipe Castro – Niesprawiedliwe porównanie.
Aleksandr Nazaretian – Załóż partię polityczną bez polityków.
Felipe Castro – O, przepraszam bardzo, ale taka Unia Wolności choć nie istnieje od ponad dekady, to nadal ma swoich ludzi na wysokich stołkach.
Aleksandr Nazaretian – Nie wchodźmy na ten grząski temat.
Felipe Castro – Zrozum mnie. Ja wygrałem, mam EWF, a co oznacza mediacja? Podzielenie się władzą. Po to była nasza walka? Po to było zwycięstwo?
Aleksandr Nazaretian – Powtórzę jeszcze raz, bo może nie zrozumiałeś. W tej chwili EWF istnieje tylko teoretycznie. Kierujesz federacją wrestlingową bez wrestlerów!
Felipe Castro – Przezwyciężymy to.
Aleksandr Nazaretian – Znowu przez swój upór możesz stracić szansę na rozwiązanie problemu. Felipe, sprawa jest prosta. Rok temu nie miałeś niczego, absolutnie niczego. Dzisiaj kierujesz federacją, masz przewagę, wyciągnij rękę na zgodę i wszystko da się jeszcze naprawić.
Felipe Castro – Dasz im palec, to zabiorą rękę. Ja znam tych typów, Game, Szakal, Kraven, Hogański.
Aleksandr Nazaretian – To nie jest skomplikowane. Pozwólmy Esmeraldzie i innym wyjechać z Polski, jeśli tego chcą. Podpisz porozumienie ze strajkującymi, to już będzie coś. Nie musisz nikogo wpuszczać do zarządu ani do rady nadzorczej. Sprawę pakietu kontrolnego załatwię ja, więc nikt cię nie odwoła.
Felipe Castro – Porozumienie oznacza jakieś warunki. Daj mi przykład.
Aleksandr Nazaretian – Usunąć Vaclava ze Związku Wrestlerów Polskich i przeprowadzić wybory nowego prezesa. Wtedy uwierzą, że nasza oferta współpracy z wrestlerami jest poważna. Vaclav jest skompromitowany, absolutnie skompromitowany. Jeśli się go pozbędziesz... to być może przeciągniesz część zawodników na swoją stronę. Niech to będzie taki gest dobrej woli. Gwarancja przyszłej, uczciwej i transparentnej współpracy w sprawach socjalnych i związkowych.
Felipe Castro – Vaclav jest moim najwierniejszym sprzymierzeńcem.
Aleksandr Nazaretian – To możecie razem otwierać fabrykę konserw albo pub, a nie kierować federacją.
(Koniec materiału filmowego.)
kwiecień 2015 roku
I
Tak smaku
który każe wyjść skrzywić się wycedzić szyderstwo
(Warszawa, a jak polska stolica to i siedziba EWF Corporation. Odbywa się tu nadzwyczajny briefing zorganizowany przez EWF Corporation. Prowadzi go Ulryka Rothschild-Castro, była reporterka EWF, a prywatnie żona Felipe Castro. Jest tu także Jan Kowalski.)
Ulryka Rothschild-Castro – Proszę państwa, ogłoszenie jest krótkie. EWF jest na dobrej drodze do powrotu. Nim to się jednak stanie, trzeba było uregulować strukturę własnościową w federacji. W kwietniu zeszłego roku główni akcjonariusze prezentowali się następująco. 52% posiadała Nowa Niezależna Kooperacja, zrzeszająca Kravena, Szakala, SR-Crazy’ego, Tony’ego Hogańskiego, Jana Kowalskiego, Ponurego Grabarza, Esmeraldy Martinez, Doktora VooDoo, Pana Józefa oraz Bubbę. 29% posiadał były właściciel Game, 8% Felipe Castro, 4% Szakal, 2% Esmeralda Martinez, 1% Yamato Konoe, a 4% rozłożone było między niezależnych akcjonariuszy. Tak było do niedawna. Oddaję głos panu Janowi Kowalskiemu.
Jan Kowalski (trochę mu się ręce trzęsą) – Dzień dobry państwu. Na wstępie chciałbym powiedzieć, że... (Przełyka głośno ślinę.) Całkowicie popieram porządki wprowadzone w EWF po Kwietniowej Anarchii VII i wspieram prezydenturę pana Felipe Castro. Jako sekretarz NKK informuję, że nasza spółdzielnia została wczoraj, tj. 10.04.2015 rozwiązana. Akcje zostały podzielone według wkładu własnego sprzed ponad dwóch lat, co oznacza, że wskutek likwidacji NKK, Kraven uzyskał 4% udziałów, Szakal 4%, Esmeralda Martinez 5%, SR-Crazy 3%, Tony Hogański 3%, Jan Kowalski 6%, Ponury Grabarz 1%, Doktor VooDoo 1%, Pan Józef 3%, Bubba 4%, reszta, czyli 18% zostało wystawione na sprzedaż by spłacić dług NKK wobec pana Game'a.
Ulryka Rothschild-Castro – Szybko znaleźli się kupcy.
Jan Kowalski – Tak, to prawda. 8% zakupił pan Felipe Castro, 7% pan Aleksandr Nazaretian, 3% pani Ulryka Rothschild-Castro. Doszło też do kolejnych zmian. Moje udziały sprzedałem panu Nazaretianowi, to samo uczynił Pan Józef. Bubba, który z tego co wiemy ma kłopoty finansowe, sprzedał swoje udziały panu Felipe Castro. Podobnie uczynili Doktor VooDoo i Ponury Grabarz. Zapewniam, że w tym przypadku nie doszło do żadnego szantażu, nikt ich do tego nie zmuszał. W chwili obecnej struktura wygląda następująco: Game 29%, Felipe Castro 22%, Aleksandr Nazaretian 16%, Szakal 8%, Esmeralda Martinez 7%, Kraven 4%, SR-Crazy 3%, Tony Hogański 3%, Ulryka Rothschild-Castro 3%, Yamato Konoe 1%, a 4% pozostaje w rękach niezależnych udziałowców. Esmeralda Martinez złożyła przy tym oświadczenie, że jej udziałami dysponuje odtąd jej córka, Berenika Martinez.
Ulryka Rothschild-Castro – Jak państwo widzą nikt nie ma zdecydowanej większości, ale przy nieustannej polityce głównego udziałowca, który zgodnie z tzw. memorandum z Asahikawy zawsze wstrzymuje się od głosu i przy wsparciu niezależnych udziałowców, stronnictwo pana Castro uzyskało większość. Rada Nadzorcza EWF Corporation potwierdziła go dziś ponownie na wszystkich zajmowanych stanowiskach. Zapewniamy, że EWF już wkrótce powróci.
(Koniec tego nudnego materiału filmowego.)
II
choćby za to miał spaść bezcenny kapitel ciała
głowa
(Kolejna konferencja prasowa albo briefing. Znów Warszawa, tym razem przemawia Felipe Castro.)
Felipe Castro – Z radością zawiadamiam, że Extreme Wrestling Federation powraca.
Dziennikarz – To znaczy, że dogadał się pan ze strajkującymi wrestlerami?
Felipe Castro – Nie, postanowiliśmy wykreować całkowicie nowe gwiazdy. Starzy nie chcą walczyć, proszę bardzo. My jesteśmy wobec nich w porządku, szanujemy ich kontrakty i wypłacamy pensje. No, ale EWF istnieć musi, dłużej czekać nie można. Minął prawie rok od Kwietniowej Anarchii VII. Starałem się, negocjowałem, robiłem wszystko dla dobra federacji. Są tu jednak wichrzyciele, ci przeciwnicy zgody, którzy za wszelką cenę chcą podzielić świat polskiego wrestlingu. W tej polityce popierają mnie w tym prezes Polskiego Związku Wrestlingu, pan Franciszek Rokossowski i prezes Związku Wrestlerów Polskich, Vaclav. Zgoda buduje, tylko ślepy nie zauważy, że przeżywać będziemy wkrótce złoty wiek w historii polskiego wrestlingu. Czas na powrót. Pierwsza gala z dawnego cyklu EWF HD o nazwie Dżihad odbędzie się już 3 maja 2015 roku. Startujemy w miejscu szczególnym, w Dubaju, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Czas na nowe EWF! Wracamy!
(Koniec! EWF powraca! Stało się!)
Koniec transmisji
EWF Corporation 2015
EWF Corporation 2015
Podobała
Ci się gala? Nie
cierpisz jej? Najlepiej
będzie jak skomentujesz ją na FORUM.
Powrót na stronę główną
Powrót na stronę główną