Dawno nie zaglądaliśmy do studia WSI24, a to z takiego powodu, że w ramach ostatniej Antipaloozy podziwialiśmy imprezę polityczno-sportową zorganizowaną przez posła Czarka Kucharka na warszawskim Stadionie Narodowym. Dziś jesteśmy też w Warszawie, ale wracamy do klasycznej formy programu. Jak zawsze studio jest nowoczesne i przywodzi na myśl programy Tomka Lisa. Podobieństwa się na tym nie kończą, bo Antipalooza też jest programem, który udaje, że jest obiektywny, gdy w rzeczywistości wszyscy, chyba nawet z prowadzącym na czele, wiedzą, że wcale tak nie jest. Jest tu publiczność, są wygodne, skórzane fotele, gra muzyka i pojawia się Felipe Castro.

Felipe Castro – Witam serdecznie w kolejnym odcinku Antipaloozy! Ostatnim razem było nam dane podziwiać transmisję ze Stadionu Narodowego, gdzie powołano do życia Polski Związek Wrestlingu. To znak, że fani wrestlingu, eksperci i autorytety są przeciwko wynaturzeniu zwanemu EWF. PZW wprowadzi nową jakość do naszego biznesu, ale o szczegółach dowiemy się za chwilę. Powitajmy prezesa Polskiego Związku Wrestlingu, pana Franciszka Aleksandrowicza Rokossowskiego!

Gra "Pieśń partyzancka", znana też jako "Po dolinam i po wzgorjam" i w studiu pojawia się Franciszek Rokossowski.

Felipe Castro – Dobry wieczór, panie prezesie.

Franciszek Rokossowski – Dobry wieczór. Pozdrawiam wszystkich sympatyków polskiego wrestlingu, widzów programu i prawdziwych fanów Extreme Wrestling Federation, federacji tak bliskiej memu sercu.

Felipe Castro – Był pan w EWF od samego początku.

Franciszek Rokossowski – To prawda. Zatrudnił mnie jeszcze pański szlachetny ojciec, Felix Castro. Był rok 2001, EWF dopiero powstało, a Felix, mówię Felix, bo byliśmy na "ty", potrzebował kogoś do zarządzania służbami ochrony nowej federacji. To nie były łatwe czasy, PCW dopiero upadło, ale wciąż jego pogrobowcy spiskowali by przywrócić je do życia. Osobiście uważam, że życie Feliksa było wtedy w niebezpieczeństwie, wszak w PCW strzelano m.in. do Tony'ego Rocka, a także zabito Dona Camillio. Takie to były czasy.

Felipe Castro – Mój ojciec został usunięty z EWF na początku 2002 roku, pan jednak pozostał w federacji.

Franciszek Rokossowski – Nie mogłem nic zrobić, nigdy nie miałem wpływu na władzę w EWF. Sam zresztą jej nie pragnąłem, miałem tylko zapewniać ochronę.

Felipe Castro – Mimo to, w ramach solidarności z moim ojcem, nie odszedł pan z EWF.

Franciszek Rokossowski – Nie, nie odszedłem. Trudno mi teraz o tym mówić, bo to trwała we mnie wewnętrzna walka między lojalnością wobec Feliksa i przywiązaniem do EWF. Wybrałem EWF... i do dzisiaj zastanawiam się czy dobrze zrobiłem. Patrząc jednak na wydarzenia z jesieni 2002 roku, wydaje mi się, że komunistyczna opatrzność materializmu dialektycznego była po mojej stronie.

Felipe Castro – Jesienią 2002 roku w EWF zapanowała słynna anarchia. Esmeralda Martinez uciekła, pozostawiając federację na pastwę losu. Władzę w EWF przejęli wrestlerzy i lud robotniczo-chłopski. Lud ten jednak potrzebował wodza, padło na pana.

Franciszek Rokossowski – Przywiozła mnie motorówka jak Bolka, a ja przeskoczyłem płot. (Konsternacja na widowni.) Żartuję, to był przypadek, ale chyba jako jedyny nie straciłem głowy. Szakal, który był wówczas prezesem Związku Wrestlerów Polskich wpadł wówczas w totalną panikę. Znaleźliśmy go chowającego się za kotarą. Cóż, to nie historia cesarza Klaudiusza, a ochrona EWF nie była pretorianami by wynosić takiego typa na szczyty władzy. Padło na mnie, ale to nie była żadna uzurpacja, lecz decyzja kolektywu. Poparli mnie wówczas m.in. Dagmara Zielińska, Tommy Pain, John Hangman, a także rada nadzorcza. Można powiedzieć, że to lud wybrał wyniósł mnie na szczyt. Pod tym względem, chyba obok Feliksa Castro, byłem jedynym przywódcą EWF, który został wybrany w sposób jak najbardziej demokratyczny i przejrzysty. Wszyscy wiedzieli dlaczego to ja właśnie rządzę i jak do tej władzy doszedłem. Nie było żadnych zakulisowych gierek, żadnych machinacji czy innych walk frakcyjnych. Przejrzystość i demokracja ludowa - będę powtarzał to do znudzenia. Nigdy wcześniej i później w EWF nie panowała taka wolność i równość jak wtedy.

Felipe Castro – Warto było wprowadzać komunizm w EWF?

Franciszek Rokossowski – Oczywiście, że tak. Wiele osób myśli teraz, że to były jakieś straszne czasy, dyktatury, zsyłki na Sybir...

Felipe Castro – Nie było zsyłek na Sybir?

Franciszek Rokossowski – To były dobrowolne wycieczki, wczasy pracownicze.

Felipe Castro (trochę zakłopotany) – No tak.

Franciszek Rokossowski – Pan pozwoli, że dokończę. Bardzo kiepsko je zorganizowaliśmy, wizy się skończyły i wycieczkowicze nie mogli wrócić, utknęli tam.

Felipe Castro – Niektórzy to na amen, bo takiego Juice'a już nikt nie widział.

Franciszek Rokossowski – Nie twierdzę, że było idealnie, bo nie było. Podjęliśmy się jednak wspólnie, wraz z towarzyszami i towarzyszkami, pewnego eksperymentu. Chcieliśmy wprowadzić sprawiedliwe EWF, wolne, równe dla wszystkich. To nie spodobało się pewnym kręgom, którym władza nad federacją na chwilę wymknęła się z rąk. W konsekwencji zostałem usunięty, skazany na wygnanie i zapomnienie. Teraz, po prawie dwunastu latach, wracam by dokończyć dzieła.

Felipe Castro – Staje pan na czele Polskiego Związku Wrestlingu, instytucji, która ma zreformować polski wrestling.

Franciszek Rokossowski – To kolejny eksperyment, bo PZW jest organizacją, która ceni sobie wolność. Każdy może się do nas zapisać i po przejściu okresu próbnego, wraz z nami budować nowy, lepszy wrestling. To dopiero początek drogi, działamy zaledwie od kilku tygodni, ale prace trwają.

Felipe Castro – Jakie to prace?

Franciszek Rokossowski – Skupiamy się na dwóch aspektach. Przede wszystkim chcemy uporządkować reguły polskiego wrestlingu, stworzyć jasne definicje, klarowne zasady, ustalić kto jest wrestlerem, a kto nie. Do tej pory panował w tym jeden wielki burdel, teraz się to zmieni.

Felipe Castro – Kiedy możemy spodziewać się pierwszych efektów tych prac?

Franciszek Rokossowski – W okolicach Kwietniowej Anarchii. To wielkie święto polskiego wrestlingu, pamiętam pierwszą Anarchię, byłem tam wraz z Feliksem! (Na ekranie pojawia się wzruszające zdjęcie przedstawiające młodego Rokossowskiego i jeszcze żywego Castro wykonane w 2001 roku.) Za jakiś czas przedstawimy nasz raport i propozycje zmian. Do tego skupiamy się też na kwestiach kibicowskich, chcemy walczyć z kibolami.

Felipe Castro – Kibolami?

Franciszek Rokossowski – Kibole są wszędzie problemem. Dlatego powołaliśmy Stowarzyszenie Fanów Wrestlingu, które będzie wydawać specjalne karty kibica. Będą one potwierdzeniem, że dana osoba jest prawomyślnym kibicem, a nie kibolem.

Felipe Castro – To zmiana w dobrym kierunku. Kibice na galach EWF często przeklinają i zachowują się jak pijane małpy.

Franciszek Rokossowski – To trzeba zmienić, to zdecydowanie trzeba zmienić. Wiem, że przeciwko EWF organizowane były protesty, ale dzisiaj apeluję do wszystkich fanów EWF by 11 kwietnia przybyli do Szczecina, pod siedzibę EWF Corporation, byśmy wspólnie mogli zaprotestować przeciwko złu! Bądźcie tam z nami! Nikogo nie może zabraknąć!

Felipe Castro – Dziękuję za wywiad.

Franciszek Rokossowski – To ja dziękuję. Zwyciężymy!

Gra muzyka, Felipe Castro i jego gość wstają z foteli, wymieniają po uścisku dłoni i rozpoczynają dialog, w który włączają się też siedzący w pobliżu fani. Antipalooza schodzi z anteny.