Uniwersum EWF przedstawia krótko i treściwie ogólną ideę federacji oraz najważniejsze informacje potrzebne do funkcjonowania w e-fedzie oraz napisania poprawnego eRPa.
1. Extreme Wrestling Federation powstało w kwietniu 2001 roku. Jest to e-fed z klasycznego zdarzenia, tzn. nawiązujący do najlepszych osiągnięć i wzorców tego biznesu. Pierwszy e-fedem w Polsce było Polish Championship Wrestling (PCW), które powstało przed wiekami, bo jeszcze w 1999 roku. Założycielem EWF jest Felix Castro (Stinger), który przeszedł na emeryturę na przełomie 2001 i 2002 roku. Od 2002 roku EWF zarządza imperator-prowadzący Game (Robespierre). EWF jest najdłużej dziającym e-fedem w Polsce i w zasadzie jedynym który obecnie spełnia kryteria prawdziwego e-fedu. Oprócz PCW istniało jeszcze całkiem sporo klasycznych e-fedów, takich jak m.in. PECW, PWF, NHD, PWD, AWF, HVW, BGW. EWF parokrotnie, z różnych powodów zawieszało swoją działalność. Główne lata aktywności e-fedu to: 2001, 2002-2005, 2007, 2008-2010, 2013-2015. EWF znowu funkcjonuje od 2026 roku.
2. Obecnie osobą sprawującą pełną kontrolę nad EWF jest imp. Game (Robespierre) i to z nim należy uzgadniać wszelkie sprawy dotyczące e-fedu. On też decyduje o zwycięstwach i porażkach oraz scenariuszach gal. W przeszłości oficjalny wpływ na podejmowane decyzje posiadali także: Kraven i Hangman (w początkach 2002 roku) oraz Szakal (2004-2007). W wyniku ewolucji e-fedów pisanie gal przez jedną osobę nie jest już możliwe, dlatego EWF od zawsze zatrudniało pomocników do pisania walk, segmentów i układania scenariuszy. Wspólna kooperacja prowadzi do stworzenia lepszej federacji.
3. EWF jest osadzone niejako w swoim własnym “uniwersum” (stąd nazwa tego działu). Jest to świat praktycznie taki sam jak nasz, jedyną różnicą jest wielka popularność wrestlingu w Polsce. W 1999 roku powstało Polish Championship Wrestling (PCW), które zdobyło sobie wielką popularność. Wrestling zagościł w telewizorach Polaków, pojawiał się na łamach gazet, magazynów i czasopism oraz zdominował Internet. Można uznać, że w tych czasach być może nie dorównywał popularnością piłce nożnej i Adamowi Małyszowi, ale z pewnością mieścił się w pierwszej dziesiątce widowisk sportowych w Polsce. EWF, które powstało w 2001 roku, rozniosło tą popularność poza granice Rzeczypospolitej, odwiedzając wiele krajów środkowo-wschodniej Europy, a także krajów Azji, Afryki i Ameryki Południowej. Pisząc swe eRPy trzeba więc pamiętać, że fani w Polsce mają “własny” wrestling o kilkunastoletniej tradycji, a wybryki ich amerykańskich kolegów znajdują się na drugim planie.
4. W EWF gala odbywa się co jakiś czas (kiedyś co tydzień, później co dwa tygodnie, później co miesiąc, a obecnie nie ma sensu dokładnie tego precyzować) i nazywa się “Wrestlepalooza”. Przez cały rok w EWF odbywa się tylko JEDNA gala PPV w roku i jest to „Kwietniowa Anarchia”. Gala może się spóźnić (do tego wszyscy chyba się już przyzwyczaili) – jesteśmy tylko ludźmi. Narzekania i ciągłe wypytywanie „kiedy gala?” w żaden sposób nie przyśpieszą jej publikacji.
5. W EWF mamy pięć pasów mistrzowskich: EWF World title, EWF Fuck the World title, EWF Evolution title, EWF Daemusin title i EWF Tag Team titles. Co jakiś czas odbywają się także walki o Puchar Szczęściarza i Puchar Srebrnego Smoka. Nieaktywne już pasy to: EWF TV title, PCW Polish title oraz EWF Dark Division title.
6. W EWF gale komentują Jan Kowalski oraz Tony Hogański. Wywiady przeprowadza Vesna Obrenowić, Mariusz Max Kolanko i Cassandra Tisserant. Sędziami są Lech Grudziński, Antoni Bryndza, Shaman oraz Dark Sędzia (pracował wcześniej w ramach zesłanej na Sybir Dark Division), od czasu to czasu mogą pojawić się pracujący na pół etatu japońscy sędziowie. Walki zapowiada Angelika Kucharska.
7. Charakterystyczne miejsca znajdujące się w halach: kafeteria prowadzona przez Pannę Zosieńkę (twór ten powstał w wyniku fuzji bufetu Pani Zosi ze stołówką); we Wrocławiu znajduje się EWF Hall of Fame (w pewnym momencie przechrzczona na EWF Hall of Game, obecnie znów działa w swej starej roli), zwiedzając halę EWF należy odwiedzić m.in. kotłownię (przez kilka miesięcy była w niej prowadzona komunistyczna agitacja, kontrolował ją Dark Avenger, lecz tak naprawdę jest to tajemnicze królestwo Pana Józefa), biuro Prezydenta EWF (rezyduje tutaj Esmeralda Martinez), legendarny „Schowek na miotły” (tutaj znajduje się słynne i kontrowersyjne biuro Dagmary „Petruelli” Zielińskiej, schowek zasłynął z wyskakujących z niego Azjatów), wewnętrzny parking (znajdujący się zwykle w samej hali lub w podziemiu, był świadkiem wielu niecodziennych sytuacji), zewnętrzny parking (w czasach komunistycznych odbywały się tu wiece poparcia dla komunistów), biuro komisarza Szakala (spotkać tu można jego paprotkę), areszt GRU (trafiają tu nieposłuszni wrestlerzy), stanowisko pana Wojtka (sprzedaje kiełbaski i hot-dogi, które polecają Tony Hogański oraz Sandman), jednak zdecydowanie najważniejszym miejscem w hali jest słynny AUTOMAT Z FELKOCOLĄ (był świadkiem wielu niesamowitych zdarzeń, EWF Dark Champem, czasem zdarza się, że wypluta puszka będzie oznaczona logiem P-C-W).
8. Miejsca już niedostępne, ale zrekonstruowane w EWF Hall of Fame: marmurowa sala Komitetu Centralnego EWF (z monumentalnym biurkiem stylizowanym na Mauzoleum Lenina), biuro Przewodniczącego Rady Nadzorczej EWF Corporation (bogato zdobione różnego rodzaju chińsko-japońskimi dziełami sztuki, we Wrocławiu zamontowano oczywiście już tylko kopie, oryginały powróciły do Japonii), dawna siedziba Dark Division (bliżej nieokreślona toaleta), znajdujący się nieopodal automat do VooDoo-Pepsi (niesprawny, podobno w środku siedzi były wrestler Shagrath, który wypluwa puszki), wrocławskie muzeum zrekonstruowało także słynne biurko z kości słoniowej (należało do Felixa Castro, jednak sławę przyniosło mu urzędowanie Esmeraldy Martinez, los oryginału nieznany), rekonstrukcji poddano także słynny bufet Pani Zosi a także stołówkę dla mniej zamożnych pracowników EWF (krążyły niesprawdzone plotki, że przy układaniu jadłospisu maczał palce Jan Kowalski, personalia szefa kuchni nigdy nie zostały ujawnione).
9. Inne informacje: w okresie reżimu komunistycznego wrestlerzy zsyłani byli na Sybir (wielu między innymi Juice nigdy nie powrócił, jednak np. Mind Mower, Ponury Grabarz i Dagmara zdołali się stamtąd wydostać); Wrestlepaloozę przez jakiś czas oficjalnie komentowali: Antoni Bryndza, Władimir Sharanovitz, Ponury Grabarz oraz Shaman; prężnie działa EWF ShopZone sprzedający różnego rodzaju dziwne rzeczy.
10. Rola GRU: jest to oficjalna nazwa agencji ochrony EWF. Nazwa GRU (czyli: Gławnoje Razwiedywatielnoje Uprawlenije, Główny Zarząd Wywiadowczy Sztabu Generalnego) została wprowadzona do użycia w chwili przejęcia władzy przez komunistyczny aparat Franciszka Aleksandrowicza Rokossowskiego i nie została zniesiona do chwili dzisiejszej (nikomu nie udało się ustalić roli Sztabu Generalnego EWF). GRU od początku wywierało wielki wpływ na EWF (z tego obozu wywodzą się Franciszek Rokossowski i większość działaczy komunistycznych). Po upadku komunizmu Esmeralda Martinez próbowała zastąpić GRU „Gwardią Prezydencką”, lecz próba ta zakończyła się niepowodzeniem. W marcu roku 2003 władzę w GRU przejął powracający do federacji Game, który oczyścił GRU z Rosjan i wprowadził swoich ludzi (przeważnie Japończyków). Od lipca 2003 na czele GRU stoi Ponury Grabarz. W latach 2004-2008 GRU podlegało bezpośrednio pod komisarza EWF i od tego czasu jest pozbawione wszelakiej autonomii. W latach 2008-2010 ponownie znajdowało się pod zwierzchnictwem prezydenta EWF. W 2010 roku włączone pod jurysdykcję honorowego komisarza EWF. W wyniku przekształcenia tego ostatniego stanowiska w funkcję oberprokutatora, GRU podlega obecnie znów kontroli komisarza EWF.
11. Osobami, które według scenariusza miały kiedykolwiek jakiś wpływ na Extreme Wrestling Federation są: Felix Castro (jako prezydent), Esmeralda Martinez (czterokrotnie jako prezydent), Tommy Pain i John Hangman (jako tymczasowi komisarze ludowi), Franciszek Aleksandrowicz Rokossowski (najpierw jako pełniący obowiązki prezydenta, a później jako I sekretarz Komitetu Centralnego EWF), Game (jako przewodniczący rady nadzorczej, później jako przewodniczący Dyrektoriatu EWF, później jako właściciel większości akcji, a także chwilowy prezydent w 2016 roku) Tony Hogański (jako komisarz EWF i później jako ekstraordynaryjny komisarz ds. Kwietniowej Anarchii III w Bhutanie), Szakal (jako komisarz EWF, honorowy komisarz EWF i przewodniczący rady nadzorczej), Felipe Castro (jako komisarz EWF i prezydent EWF), Scyther (jako honorowy komisarz EWF), Jan Kowalski (jako komisarz EWF) i Kraven (jako oberprokutator i komisarz EWF).
12. Lista oficjalnych urzędów w EWF (od 2016):
- Prezydent EWF – Esmeralda Martinez
- Komisarz EWF – Esmeralda Martinez
- Honorowy Komisarz EWF – Szakal
13. EWF Corporation często zmieniała swoją siedzibę. W swojej historii biura EWF rezydowały w Hawanie (tuż przed formalnym powstaniem EWF), później w Warszawie, Wrocławiu, znów w Warszawie, w Tokio, w Petersburgu, Szczecinie, a na końcu znów w Warszawie. Po wydarzeniach z 2015 roku EWF operuje z zagranicy.