Archiwalne gale z lat 2008-2010:
W czasie sporów sądowych o kontrolę nad EWF, Felipe Castro inwestuje w jedną z niszowych polskich federacji. Wykorzystując kolejną falę popularności wrestlingu w Polsce, zawiera ugodę z Game’m i Sandmanem, kończąc spór. EWF zostaje reaktywowane, Esmeralda Martinez powraca na stanowisko prezydenta, Felipe Castro przejmuje fotel komisarza, a Szakal musi zadowolić się specjalnie dla niego stworzonym tytułem honorowego komisarza. Wkrótce dochodzi do schizmy, tzn. zwolennicy dawnej niszy wypowiadają posłuszeństwo władzom EWF i dokonują secesji. Młody Castro pozostaje na stanowisku, ale jest wyraźnie stłamszony przez honorową aktywność Szakala oraz działania Martinez. Szakal wspiera młodych wrestlerów, organizując między innymi Akademię Pedagogiczną, a Esmeralda ogłasza casting na nową asystentkę. Federacja organizuje wielki turniej o EWF World Title, z którego zwycięsko wychodzi Scyther. Zawiera on taktyczny sojusz z Psycho (który zostaje EWF FTW Champem) oraz Scotty’m Whipedem (który przejmuje EWF Evolution Title) i razem dominują nad EWF. Vaclav musi zmierzyć się nie tylko z mrokiem swej duszy, ale także zidentyfikować anonimowego prześladowcę, który uprzykrza mu życie. Na Kwietniowej Anarchii IV (30.04.2009) Scyther w epickim EWF eXtreme Matchu V broni swego tytułu w walce z Toolem. Wkrótce jednak doznaje kontuzji i musi zrezygnować z mistrzostwa. Latem 2009 EWF rozpoczyna przygotowania do Wrestlepaloozy numer 100 organizując trzy gale z pod znaku EWF HD (Aborcja, Eutanazja i Ekskomunika). Swą pozycję main-eventera ugruntowuje Vaclav, a na nowe gwiazdy wyrastają Nas Jazzowski i Yoshihito Nabeshima. W międzyczasie SR-Crazy uruchamia “Program Wyspa 2009”, gdzie szkoli młodych wrestlerów. Na setnej Wrestlepaloozie EWF World Champem zostaje Psycho. Wkrótce w wyniku przetasowań na szczytach władzy rozpisane zostają wybory na prezydenta EWF. Felipe Castro w ostatniej chwili ratuje Esmeraldę Martinez z opresji, zapewniając jej pozostanie na stanowisku. Sam natomiast zdobywa dla siebie więcej władzy, usuwając z federacji Kravena oraz Szakala. Ten ostatni ogłasza się prezydentem na uchodźstwie. Do EWF powraca Scyther, tym razem w roli honorowego komisarza, zapewniając wsparcie Felipe. Psycho przez kilka najbliższych miesięcy z powodzeniem broni mistrzostwa świata, aż wreszcie musi uznać wyższość Toola. Latem 2010 roku dochodzi do nacisków politycznych na EWF. Podjęte zostają próby by Tony Hogański, bezpardonowo atakujący rząd i establishment, zmienił swe stanowisko i odwołał oskarżenia. Tony odmawia, co doprowadza do biurokratycznych prześladowań EWF. Ostatecznie we wrześniu 2010 roku EWF musi zawiesić działalność.
Archiwalne gale z lat 2004-2007:
W październiku 2004 roku EWF zostaje reaktywowane. Mimo że nadal pozostaje w japońskich i komercyjnych rękach Game’a to do kierowania federacją powołane zostają niezależne od Tokio władze. Po raz trzeci prezydentem zostaje Esmeralda Martinez, a stanowisko komisarza otrzymuje Tony Hogański. Toster długo nie pozostaje przy władzy, gdyż przekazuje ją swojemu przyjacielowi, Szakalowi. Pod nowym kierownictwem EWF przeżywa okres odrodzenia. Mistrzostwo świata w dalszym ciągu utrzymuje Bubba, który toczy epickie boje m.in. z Hangmanem i Rottweilerem. Na szczyt formy wznosi się właśnie Rottweiler, który jednak nie potrafi przypieczętować swojej ery sukcesów i zdobyć mistrzostwa świata. Pojawiają się też nowe gwiazdy, takie jak Psycho czy początkujący Vaclav. Jednocześnie wybucha afera korupcyjna związana z Antonim Bryndzą (tzw. “Afera Bryndzola”), do jej wyjaśnienia powołana zostaje specjalna komisja śledcza. Szakal jako komisarz jest bardzo kreatywny, ma wiele ciekawych pomysłów, które z ochotą wciela w życie. Symbolem jego zgodnej współpracy z Esmeraldą staje się paprotka, która stanie się nieodłącznym elementem życia pana komisarza. EWF w tej odsłonie upada nieszczęśliwie na początku 2005 roku. W kwietniu specjalną galę organizuje ekstraordynaryjny komisarz Tony Hogański. Kwietniowa Anarchia III odbywa się w dalekim Bhutanie, nie przekłada się ona jednak na reaktywację federacji. Ta następuje dopiero w 2007 roku. Prezydentem ponownie zostaje Esmeralda Martinez, a komisarzem Szakal. Jednocześnie Game próbuje lansować projekt tzw. “romantycznego EWF”, w czym pomóc mu mają jego wierni towarzysze, Kraven i Sandman. Wszystkie plany upadają, gdy z dalekiej Kuby nadchodzi wiadomość o śmierci Feliksa Castro. W EWF pojawia się syn ojca-założyciela, Felipe Castro. EWF miotane sądowym konfliktem o władzę upada po raz kolejny.
Archiwalne gale z 2003 roku:
Jeszcze pod koniec 2002 roku Esmeralda Martinez odzyskała pełnię władzy nad EWF. Do federacji w międzyczasie powrócili m.in. Kraven i legendarny Sandman. Na początku roku EWF World Champem zostaje Kraven, który rozpoczyna okres przeszło półrocznej dominacji nad pozostałymi wrestlerami federacji. Esmeralda ściąga do EWF emerytowanego Game’a, zapewniając mu stanowisko przewodniczącego Rady Nadzorczej. Game nawiązuje bezprecedensowy sojusz z Kravenem i pomaga mu dwukrotnie pokonać Johna Hangmana. W międzyczasie uruchomiony zostaje proces lustracji dawnych popleczników systemu komunistycznego. Game stopniowo zwiększa zakres swojej władzy i po kilku miesiącach pozornej koegzystencji z Esmeraldą rzuca jej wyzwanie, pragnąc rozciągnąć absolutną kontrolę nad federacją. Rozpoczyna się wielowątkowa epopeja walki o władzę w EWF. W międzyczasie w epickim Jerozolima Falls Count Anywhere Matchu Sandman pokonuje Kravena i zostaje nowym mistrzem świata. Wkrótce jednak Sandman zaczyna być nękany przez tajemniczego oprawcę, co prowadzi do jego załamania psychicznego i wytworzenia alternatywnych osobowości. Ostatecznie w lipcu Game zyskuje całkowitą kontrolę nad EWF i doprowadza do odejścia pani prezydent. Nie zajmuje jej miejsca, lecz tworzy fasadową instytucję Dyrektoriatu, na którego czele staje osobiście. John Hangman zostaje mistrzem po raz drugi, wygrywając Empty Arena match z Sandmanem. Tyranii Game’a wkrótce przeciwstawia się nowe ugrupowanie znane jako Justice League, w składzie Bubba, Tool, Dark Avenger i SR-Crazy. Bubba wbrew działaniom władz zostaje EWF World Champem. Game zmęczony nieustannym konfliktem mianuje komisarzem Szakala, a sam usuwa się w cień, wkrótce też rezygnując ze wszystkich zajmowanych przez siebie stanowisk. Na początku 2004 roku EWF zostaje zamknięte.
Archiwalne gale z 2002 roku:
Rok 2002 obfitował w wiele ciekawych wydarzeń. Przede wszystkim do odejścia z federacji zmuszony został jej założyciel, legendarny Felix Castro, który osiadł na wygnaniu na swej rodzinnej Kubie. Władza ostatecznie przeszła w ręce Esmeraldy Martinez i po kilkumiesięcznym okresie przejściowym, na wiosnę 2002 roku, wznowiono organizowanie gal. Esmeralda by ugruntować swoją pozycję zawarła sojusz z trzykrotnym mistrzem świata EWF, Game’m. Wraz z nim rozpoczęła tworzenie wokół siebie frakcji, do której przystali min. Szakal, Jupiter i Tanatos. Ten ostatni stał się głównym zbrojnym ramieniem Esmeraldy. W ten sposób zapoczątkowana została tzw. Martinez-Game Era. Nowemu porządkowi przeciwstawił się John Hangman, który nie chciał zaakceptować wrogiego przejęcia EWF. Hangman na przekór wszystkim i wszystkiemu dokonał cudu (w słowackiej Bratysławie), zostając EWF World Champem. Jego panowanie trwa jednak tylko ponad dwa tygodnie, gdy w wyniku knowań Martinez pas mistrzowski przechodzi w ręce Tanatosa. Sukces ten zostaje wkrótce zniwelowany, gdyż Kraven dokonuje pierwszej wyrwy w systemie władzy, zmuszając Game’a do walki, a w konsekwencji do zakończenia kariery i odejścia. Następnie posłuszeństwo Esmeraldzie wypowiada Szakal, który nie chce pełnić drugoplanowej roli. Latem wskutek złych decyzji podjętych przez Dagmarę Zielińską, federacja staje na skraju bankructwa. Musi nawet zmienić nazwę z EWF na EWE. Dochodzi także do inwazji ciemności – wrestlerzy z dolnej części karty pod wodzą Doktora VooDoo zakładają Dark Division. Dodatkowym wstrząsem jest Snakemania, która poruszy miliony Polaków. Esmeralda opuszczona przez wszystkich prócz Tanatosa, nie mogąc sobie poradzić z trudną sytuacją finansową, popada w depresję, a za namową Gangsty zaczyna coraz częściej zaglądać do kieliszka. Wkrótce w wyniku zawirowań alkoholowo-rewolucyjnych Martinez, zabierając ze sobą EWF World Title, znika z federacji.Rozpoczyna się okres anarchii i rewolucji, a władzę przejmują resorty siłowe na czele z Franciszkiem Aleksandrowiczem Rokossowskim. Nowemu porządkowi początkowo wsparcia udzielili m.in. Dagmara Zielińska, John Hangman i Tommy Pain. W EWF na kilka miesięcy zaprowadzony zostaje brutalny reżim komunistyczny. Aleksandrowicz przy wsparciu Szakala i Wolfa rozpoczyna prześladowania wrestlerów, zsyłając swych wrogów na Sybir. Wielki turniej o EWF World title wygrywa Szakal. Prowadzona jest akcja nacjonalizacji majątku wrestlerów, utworzony zostaje Komitet Centralny, a każdy wrestler otrzymuje legitymację partyjną. Wkrótce w EWF rodzi się ruch oporu, który doprowadza ostatecznie do obalenia komunizmu. Do federacji powraca także, tym razem po stronie sił dobra, Esmeralda Martinez i EWF wchodzi w rok 2003.
Archiwalne gale z 2001 roku:
Extreme Wrestling Federation powstało w kwietniu 2001 roku. Po upadku Polish Championship Wrestling (statku-matki polskiego wrestlingu), jej były wrestler, Felix Castro otwiera własną federację, wypełniając tym samym próżnię jaka się wytworzyła na rynku. Na inauguracyjnej Wrestlepaloozie (11.04.2001) niespodziewanie pierwszym EWF World Champem zostaje pochodzący z Rosji Kraven, który w pokonanym polu zostawia wszystkie największe gwiazdy ówczesnego polskiego wrestlingu. Pierwsze gale zdominowane zostały przez konflikt Feliksa Castro z Johnem Hangmanem oraz konfrontację Game’a i Kravena, której stawką było mistrzostwo świata. Niestety po kilku tygodniach, w wyniku działań pogrobowców PCW oraz Urzędu Ochrony Państwa, EWF zostaje zamknięte. Na całe szczęście Feliksowi udaje się przezwyciężyć trudności i już we wrześniu EWF zostaje reaktywowane. Wkrótce federacją wstrząsa konflikt pomiędzy jej największymi gwiazdami. Do walki przeciwko osi zła, znanej jako Triada (Szakal, Juice i Gangsta) staje praworządna koalicja (Kraven, Game i John Hangman). Po krwawych War Games rozegranych w białoruskim Mińsku (pierwsza zagraniczna gala w dziejach polskiego wrestlingu) obie frakcje rozpadają się. Wkrótce Felix Castro musi w trybie pilnym wracać na Kubę. Powierza więc opiekę nad EWF swojej dawnej współpracowniczce, długonogiej argentyńskiej piękności, Esmeraldzie Martinez. Ta doprowadza do wrogiego przejęcia organizacji i zmusza Felixa Castro do pozostania poza granicami Polski, zagarniając EWF dla siebie.